นอวี้ นี่คือสิ่งที่คุณหนูบอกนางเอาไว้
อีกทั้งยังบอกอีกว่าท่านอ๋องกำลังช่วยเรื่องของนางอยู่
นางไม่อยากแต่งงานกับองค์ชายรัชทายาทแห่งซีฟาน ไม่อยากเป็นกระทั่งชายาขององค์รัชทายาท
“พวกเจ้าวางใจเถิด”
หลงเทียนอวี้ส่งคนไปตรวจเสือตัวนั้นแล้ว มันกำลังตั้งท้องจริงๆ
เสด็จพ่อเคยรับสั่งว่าช่วงนี้สิ่งมีชีวิตทุกอย่างล้วนเติบโตขึ้นอีกขั้นตามธรรมชาติ
หากพวกเราฝืนกฎของธรรมชาติ สิ่งที่ได้รับกลับมาอาจเป็นความตาย
ดังนั้น เขาจึงอยากต่อชีวิตของเสือตัวนี้
“หากจับได้แล้ว ท่านอ๋องจะจัดการเช่นไร?”
ความคิดจิตใจของคนซีฟานและต้าจิ้นไม่เหมือนกัน
หากปล่อยให้เสืออาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้ มันอาจจะไม่ใช่จุดจบที่ดี
“เสือต้องกลับป่า แน่นอนว่าต้องกลับไปอยู่ในที่ที่มันจากมา วางใจเถิด ข้าจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว”
คิดไม่ถึงเลยว่าปัญหาที่คนทั้งหกปรึกษากันอยู่นานจะถูกแก้ไขโดยหลงเทียนอวี้เพียงคนเดียว
หลินเมิ้งหยารู้สึกเบิกบานใจ
ราวกับว่า หากมีเขาอยู่ ตนเองไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรอีกต่อไป
ทุกคนล้วนสังเกตเห็นความสัมพันธ์หวานซึ้งระหว่างหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้ สบตากัน ก่อนจะออกจากห้องไปเงียบ ๆ
กว่าหลินเมิ้งหยาจะดึงสติกลับมาได้ ภายในห้องเหลือเพียงพวกเขาสองคนแล้ว
“ท่านอ๋อง ดื่มน้ำไหมเพคะ?”
นี่เป็นครั้งแรกที่หลินเมิ้งหยาได้อยู่ในกระโจมกลางป่ากับบุรุษสองต่อสอง ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด คนที่เคยสงบนิ่งอย่างหลินเมิ้งหยาพลันรู้สึกตื่นเต้นขึ
