กลับถูกตัดขาดไปแล้ว ไม่ว่าใครต่างก็รู้สึกหดหู่ด้วยกันทั้งสิ้น
“ไม่ หากเราตามรอยเบาะแสนี้ไปต่อ ข้าเชื่อว่าพวกเราจะต้องเจอเบาะแสอื่นอย่างแน่นอน”
หลงเทียนอวี้ฟาดกระดาษแผ่นนั้นลงบนโต๊ะ ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งขรึมถมึงทึง
ปีก่อน ผู้ทำหน้าที่ดูแลเสบียงอาหารบังเอิญเป็นคนของเขา
เหตุเพราะเรื่องนี้ เขาจึงถูกเสด็จพ่อตำหนิ
ใครที่กล้าวางแผนร้ายใส่เขา เขาจะทำให้คนเหล่านั้นต้องชดใช้!
“พี่สามพูดมีเหตุผล ข้าจะเป็นผู้ไปตรวจสอบด้วยตัวของข้าเอง”
หลงเทียนอวี้กลับส่ายหน้า
“เรื่องนี้ต้องถูกตรวจสอบอย่างแน่นอน แต่ยังไม่ใช่ในตอนนี้ อย่าลืมว่าฮ่องเต้หมิงยังอยู่ในเมืองหลวง เมื่อคืนเขากับฮองเฮาและไท่จื่อสนทนาพาทีเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังสมรู้ร่วมคิดกัน”
หลงชิงหายพยักหน้าลง เกรงว่าเรื่องการดูตัวจะเป็นแผนการที่ถูกวางเอาไว้อย่างดีแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้ยังเกี่ยวข้องกับพี่สะใภ้สามอีกด้วย เกรงว่าคราวนี้พี่สามจะต้องลำบากใจไม่น้อย
แอบชำเลืองมอง โชคดีเหลือเกินที่เขายังไม่แต่งตั้งชายา
หากมีชายาที่ชอบสร้างเรื่องเช่นเดียวกับพี่สะใภ้สามแล้วละก็ เช่นนั้นเขายินยอมอยู่อย่างโดดเดี่ยวไปชั่วชีวิต
วิธีการของหลินเมิ้งหยาได้ผลมากทีเดียว
หลังจากลงโทษหงอวี้ไปวันนั้น ทั้งสามคนสงบเสงี่ยมมากขึ้น
บรรยากาศภายในจวนพลันเงียบสงบ หลินเมิ้งหยาขดตัวอยู่แต่ในบ้านเสมือนหนอนไหมในรังอีกครั้ง
แน่นอนว่าตำหนักหลิวซินของนา
