้ไม่ ข้ามิมีวันยอมปล่อยให้สาวใช้เช่นเจ้าออกคำสั่งภายในจวนแห่งนี้!”
ทันทีที่ได้ยินเสียงของเยว่ซื่อหลิน คนที่อยู่ภายในไม่กล้าส่งเสียงใดๆ ออกมาอีก
รีบเปิดประตู แต่คาดไม่ถึงว่าจะได้เห็นคนกลุ่มหนึ่ง
โดยเฉพาะหญิงสาวสวมใส่ชุดชาววังที่คุณหนูรองกำลังกุมมืออยู่
คุณหนูของจวนถือเป็นหญิงสาวหน้าตาดี แต่พวกนางกลับงดงามได้ไม่เท่าหญิงสาวผู้นี้
นาง…เสมือนนางฟ้านางสวรรค์ก็มิปาน
“ข้าคือชายาอวี้ อีกทั้งยังเป็นเพื่อนสนิทของคุณหนูใหญ่ของพวกเจ้า ไปแจ้งนางให้ออกมาหน่อยเถิด”
น้ำเสียงของนางฟ้าช่างอ่อนโยน แต่ถึงกระนั้นก็เจือไว้ซึ่งคำสั่ง
ผอจื่อผู้นั้นไม่เคยเห็นคนน่าเกรงขามเช่นนี้ รีบหมุนตัวแล้ววิ่งเข้าไป
“เร็วเข้า ปล่อยคุณหนูใหญ่ออกมา พระชายาเสด็จมาหาคุณหนูของพวกเราด้วยตัวเอง”
ชายาอวี้ เพียงได้ฟังคำนี้พลันรู้สึกว่าการได้เป็นเครือญาติของเหล่าเชื้อพระวงศ์ช่างสง่างามจริงเชียว
ยังไม่ทันที่ผอจื่อจะเปิดประตู เสียงเย็นชาจากภายในพลันดังออกมา
“ข้าก็คิดว่าใครหน้าไหนมาที่นี่ ที่แท้ก็เป็นชายาอวี้ที่ออกหน้าแทนเมื่อวาน! ข้าเพียงแค่ดูแลลูกสาวของข้า เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับท่าน?”
น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความไม่พอใจ
หลินเมิ้งหยาหันหน้าไป ได้เห็นฮูหยินสวมใส่ชุดหรูหราสง่างามที่กำลังถูกผอจื่อพยุงเดินขึ้นมาข้างหน้า
ท่านนี้คงเป็นฮูหยินเยว่สินะ
หลินเมิ้งหยาเข้าใจแล้วว่าเพราะเหตุใดเยว่ซื่อหลินจึงหวั่นเกรงฮูหยินของตนเองนัก
ดวงตาเรียวสวยเปี
