ิกสัญญาหมั้นกับลูกชายของมู่จือ แต่ถึงกระนั้นก็ยากเหลือเกินที่จะบีบบังคับฮูหยินของตนเอง
“คือ…เฮ้อ ล้วนเป็นความผิดของกระหม่อมที่จัดการเรื่องภายในบ้านได้ไม่ดี”
เยว่ซื่อหลินถอนหายใจ เอ่ยออกมา
สีหน้าแสดงให้เห็นถึงความเสียใจ เขาดูแก่ลงหลายปี
หลินเมิ้งหยาครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ย
“เรื่องนี้เป็นปัญหาภายในครอบครัว หากท่านลุงเยว่เชื่อใจข้า ข้าขอเข้าไปโน้มน้าวฮูหยินเยว่ได้หรือไม่?”
หลินเมิ้งหยาที่เป็นฝ่ายเสนอตัวก่อน ทำให้เยว่ซื่อหลินรู้สึกซาบซึ้งใจ
ยิ่งไปกว่านั้น สถานะของนางในตอนนี้ มากเพียงพอที่จะโน้มน้าวฮูหยินเยว่
“เช่นนั้นกระหม่อมขอรบกวนพระชายาด้วยพ่ะย่ะค่ะ เรื่องนี้ไม่ควรเปิดเผยให้คนนอกรู้เลยจริงๆ”
หลินเมิ้งหยากลับเอ่ยปลอบโยน
“คนนอกที่ไหนกัน วันใดพี่เยว่ถิงแต่งงานเข้าบ้านมา พวกเราก็ถือเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ท่านลุงได้โปรดวางใจ เมิ้งหยาเก่งเรื่องการโน้มน้าวคน ข้าไม่มีทางทำให้ท่านลุงต้องลำบาก”
เยว่ซื่อหลินครุ่นคิด สุดท้ายก็พยักหน้า
“เช่นนั้น ขอรบกวนพระชายาด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
