ปี้ยังมีเรื่องไม่เข้าใจเจ้าค่ะ ท่านโหวเป็นถึงขุนนางชั้นหนึ่ง เหตุใดตำแหน่งของฮูหยินจึง…?”
หลินเมิ้งหยาหยักยิ้มก่อนจะตอบ
“ตอนนั้นท่านพ่อของข้าถูกบังคับให้แต่งกับนาง ก่อนแต่งงานท่านพ่อเคยพูดเอาไว้ว่าฮูหยินของเจิ้นหนานโหวจะมีได้เพียงคนเดียวเท่านั้น ต่อให้ซ่างกวนฉิงเข้ามาอยู่ในจวน แต่นางจะมิได้เข้ามาเป็นฮูหยินอันดับหนึ่ง ดังนั้นนางจึงมิได้ถูกเลื่อนบรรดาศักดิ์”
อันที่จริงเรื่องนี้เปรียบเสมือนการดูถูกเหยียดหยามซ่างกวนฉิงอย่างถึงที่สุด
ทว่าผู้หญิงคนนั้นไม่สนใจ ต่อให้ตายอย่างไรก็อยากแต่งงานกับท่านพ่อ
พฤติกรรมของนางช่างเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อ
“เพราะเหตุนี้คนที่จวนจึงเรียกนางแต่เพียงฮูหยิน แต่มิเรียกว่าฮูหยินของท่านโหวสินะเจ้าคะ”
หลินเมิ้งหยาพยักหน้าลง ตอนนั้นท่านพ่อหลงรักท่านแม่ของนางหัวปักหัวปลำ
ส่วนซ่างกวนฉิง อันที่จริงแทบจะไม่ได้รับความสนใจใดๆ เลย
ขณะเดียวกันในรถม้าของจวนเจิ้นหนานโหว หลินเมิ้งหวู่จับจ้องเสื้อผ้าหรูหราโดดเด่นของตนเอง
“ท่านแม่ ฮองเฮามีวัตถุประสงค์อะไรกันแน่? แต่ก่อนข้าเคยร้องขอชุดผีเสื้อโบยบินชุดนี้นานกว่าครึ่งปี ทว่าพระองค์ทรงไม่พระราชทานให้แก่ลูก หรือวันนี้ที่ให้มาก็เพราะต้องการให้ข้าแต่งงานกับองค์ชายรัชทายาทเช่นนั้นหรือ?”
สีหน้าของซ่างกวนฉิงเคร่งขรึม คิดไม่ถึงเลยว่าท่านพี่จะเตรียมแผนสำรองเอาไว้แล้ว
ทำร้ายหลินเมิ้งหยาไม่สำเร็จ จากนั้นเปลี่ยนความสนใจมาที่หวู่เอ๋อร์แทน
แต่
