ย
“ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นแผนของพี่สาม แต่ยังมีอีกเรื่องที่ข้าต้องบอกพี่สะใภ้สามก่อน…”
“ท่านอ๋องกลับจวนแล้ว! พระชายาเพคะ ท่านอ๋องกลับจวนแล้ว!”
ผอจื่อที่ทำหน้าที่เฝ้าประตูรีบร้อนวิ่งเข้ามาในตำหนักหลิวซิน
ทว่าสีหน้าท่าทางกลับแปลกประหลาด ก้มๆ เงยๆ เหมือนกำลังกลัวอะไรบางอย่าง
“ท่านอ๋องกลับมาแล้วแล้วอย่างไรเล่า? เหตุใดจึงตื่นตระหนกเช่นนี้?”
ป๋ายจีตำหนิผอจื่อผู้นั้นเล็กน้อย แต่เพราะผอจื่อคนนั้นรู้ว่าตนเองผิดไปแล้ว ดังนั้นจึงกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
“ท่านอ๋องมิได้กลับมาเพียงคนเดียวเพคะ…ท่านอ๋อง…ท่านอ๋องพาหญิงสาวกลับมาด้วยหนึ่งคน!”
คำพูดของผอจื่อทำให้หลินเมิ้งหยาชะงัก
หลงเทียนอวี้กลับมาพร้อมกับผู้หญิง?
หันหน้าสบตาหลงชิงหาน นัยน์ตาเปี่ยมไปด้วยความสงสัย
“แค่กๆ” หลงชิงหานหลบตาพลางส่งเสียงไอค่อกแค่ก ท่าทางประหนึ่งว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา ไม่เกี่ยวกับเขาเลยแม้แต่น้อย
“สิ่งที่ข้าอยากพูดก็คือเรื่องนี้นี่แหละ ฮ่องเต้หมิงมาเยือนเมืองหลวงและได้มอบสาวงามสองสามคนให้กับไท่จื่อและองค์ชาย
“นั่นเท่ากับว่าท่านเองก็ได้รับพระราชทานด้วย?”
น้ำเสียงของหลินเมิ้งหยาเจือไว้ซึ่งความเย็นชา หลงชิงหานพยักหน้าลงด้วยความยากลำบาก
“ดี ในเมื่อทุกคนล้วนได้รับพระราชทาน เช่นนั้นข้าก็ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว”
คิ้วของหลงชิงหานเลิกขึ้นสูง
เคยได้ยินหลินขุยบอกว่าพี่สะใภ้สามคนนี้เป็นคนสวย ฉลาดเฉลียว แต่เป็นคนขี้หึง แม้แต่คุณหนูเจียงยังถูกข
