าในรัศมีพันเมตรแข็งตัว
งูหลามกลืนฟ้าถูกตัดเป็นสองท่อนทั้งที่ยังอยู่ในท่าพุ่งตัว พลันหล่นร่วงลงพื้นทันใด ไม่ขยับเขยื้อนตายไปเสียแล้ว
หญิงสาวร่างสูงระหง สวมชุดสีทอง ใบหน้าเย็นชาอย่างยิ่งเก็บกระบี่ยาวสีขาวแล้วหันหน้ามองผู้หญิงข้างกาย ก่อนจะพูดว่า “เจ้าวังเยี่ยนฮวา หากมุ่งหน้าไปต่อ แม้แต่พวกเราก็อาจจะมีอันตรายถึงชีวิต เจ้าแน่ใจหรือว่าที่นี่จะมีชิ้นส่วนหัวใจแห่งดินแดน”
สาวหิมะที่อุ้มมนุษย์จิ๋วสีขาวส่ายหน้าเบาๆ “ข้าสัมผัสได้ถึงความสั่นสะท้านของภูตวิญญาณเหมันต์ ที่นั่นมีสิ่งที่มันสนใจอย่างยิ่งอยู่”
“โหรวกู่ แล้วเราจะเดินหน้าต่อไปหรือไม่ ข้าคิดว่าไปค้นหาที่แดนปีศาจจะดีกว่า” ซูจิ้งเซียงก็แสดงความคิดเห็นเช่นกัน
ยอดฝีมือทั้งสามแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์เหมันต์รวมตัวกันแล้ว แต่เวลาที่เหลือให้พวกนางกลับไม่มากแล้ว มีเวลาอีกไม่ถึงสิบวัน พวกนางจำต้องหาชิ้นส่วนหัวใจแห่งดินแดนให้เจอภายในสิบวันนี้…
โหรวกู่ หัวหน้ากลุ่มหวนสู่ความว่างเปล่าลังเลชั่วครู่แล้วเอ่ยว่า “ก่อนหน้านี้พวกเจ้าบอกว่ามีภูตตนหนึ่งผสานกับชิ้นส่วนหัวใจแห่งดินแดน ข้ากำลังคิดว่าหากพบนางครั้งหน้า จะจับนางมาเป็นศูนย์กลางของการเซ่นไหว้ได้หรือไม่ อาจจะได้ผลลัพธ์
