ว่า “ต่างหูข้างซ้ายข้านั่นแหละ…”
อันหลินกระจ่างใจพลัน ถึงว่าไม่พบเครื่องประดับอะไรที่เหมือนศาสตราวุธ ที่แท้ก็เป็นต่างหูนี่เอง ซ่อนได้ดีเยี่ยม!
เขาแกะต่างหูของมีอาลงด้วยความเบิกบานใจแล้วสำรวจ!
ผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองหนึ่งก้อน สีแดงสามก้อน สีเขียวสิบก้อน เจ็ดแสนห้าหมื่นหินวิญญาณ อาวุธวิเศษสามชิ้น ยาวิเศษสามสิบเม็ด กับของทะเลอีกเป็นกอง…
อันหลินขมวดคิ้ว อดพูดไม่ได้ว่า “ยากจนนัก!”
มีอาหน้ากระตุกยิกๆ ยังคงรักษารอยยิ้ม
อันหลินครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วยื่นมือออกไปแกะต่างหูข้างขวาของมีอาลง พยายามลองเปิด ปรากฏว่าไม่ใช่อาวุธมิติก็พลันผิดหวังขึ้นมา “ทำไมยากจนขนาดนี้นะ!”
มีอา “…”
อันหลินคิดไปคิดมาก็ชักกระบี่พิชิตมารออกมาแล้วชี้ไปที่มีอา จิตสังหารตลบอบอวล
สีหน้าของมีอาแปรเปลี่ยนเล็กน้อยแล้วเอ่ยร้องขอว่า “ขอร้องท่านอย่าฆ่าข้าเลย!”
“ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ทำพันธะสัญญาทาสกับข้าสิ” อันหลินพยักหน้า
มีอาเม้มริมฝีปากฉ่ำวาวอ่อนนุ่มแน่น ใบหน้าฉายความคัดค้านอย่างรุนแรง “ข้า…ข้าทำไม่ได้”
“โอ๊ะ ต้องรู้ว่าเจ้ากับข้าเป็นกลุ่มอิทธิพลอริ บอกเหตุผลที่ไม่ให้ข้าฆ่าเจ้ามาสักข้อ” อันหลินไม่เคยใจอ่อนกับศัตรู ครั้งนี้หากปล่อยมีอาไป เจอกั
