จ่านเทียนก็อยากจัดการเขา แถมยังอยากฆ่าเขาด้วย…
นี่เป็นสัตว์เลี้ยงปลอมหรือเปล่า!
โคโค่สตีฟกับไมรอนสะลึมสะลือลืมตาขึ้น ใบหน้ามีความมึนงง
โคโค่สตีฟได้สติ ใบหน้าฉายความหวาดกลัว “กลับมาแล้วหรือ น่ากลัวเหลือเกิน! ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นห้วงมายา แต่ก็อดเสวยสุขไม่ได้ หากไม่ใช่เพราะข้าได้ยินเสียงรางๆ ข้าอาจจะไม่ตื่นแล้วก็ได้…”
“ข้าก็ด้วย” ไมรอนก็พยักหน้าด้วยเช่นกัน
โคโค่สตีฟมองอันหลินด้วยแววตาสุกใส “นายท่าน เหมือนเมื่อครู่ข้าจะได้ยินว่าท่านบอกพวกเราว่าจะมอบเลือดให้ครึ่งกิโลกรัม…”
“ข้าก็ด้วย” ไมรอนพยักหน้าเห็นด้วย มองอันหลินด้วยแววตากระหาย
อันหลินหัวเราะเหอะๆ “มันเป็นเสียงของห้วงมายา ข้าไม่ได้พูดอะไรเลย!”
โคโค่สตีฟเบะปาก “เสียงของห้วงมายาหรือ ห้วงมายาเป็นบ้าหรือ ถึงเป็นฝ่ายใช้เสียงแบบนี้มากระตุ้นให้ข้าตื่น”
“ห้วงมายาอาจจะเสียสติไปแล้วจริงๆ คนข้างในยังบอกให้ข้าจากไปเลย…” อันหลินเบะปาก
ประโยคนี้ของเขาน่ะเป็นเรื่องจริง สวีเสี่ยวหลานในห้วงมายาเหมือนกับทำผิดกฎอย่างไรอย่างนั้น ทำให้เขาในห้วงมายาได้สติ ทำให้เขาไม่อาลัยอาวรณ์ พยายามกลับมายังโลกของตัวเอง
แม้เขาจะพูดเต็มปากเต็มคำว่านั่นเป็นห้วงมายา แต่ควา
