ขึ้นอีกด้วยน้ำเสียงที่เย็นเฉียบดุจสายลมเหมันต์ น้าเสียงราบเรียบเย็นชาไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใดแฝงอยู่แม้แต่นิด “สวามิภักดิ์ต่อข้า มีซาลาเปากิน หรื อ….ตาย!”
วิชาแห่งอานุภาคบังเกิดขึ้น ณ ขณะนี้ นัยน์ตาของเขามีแสงสีทองแวบผ่าน คลื่นแสงสีทองแผ่ซ่านไปทั่วชั้นอากาศ อนุภาพมหาอำนาจอันสูงศักดิ์จู่โจมเข้าใส่วิญญาณสัตว์เหมันต์ทั้งสิบสองต ตัว
พลังของวิญญาณเหมันต์ถูกสกัดกั้น ดังนั้นสายตาที่พวกมันมองอันหลินในขณะนี้ ราวกับสายตาที่กำลังมองราชันเทวะผู้ยิ่งใหญ่ ราชันเทวะพระองค์นั้นกำลังทอดสายตามองลงมาที่พวกมัน ให้พวกมันเลือกว่าจะสวามิภักดิ์ต่อราชันเทวะหรือจะเลือกความตาย
วิญญาณสัตว์เหมันต์เหล่านี้หวาดกลัวจนปัสสาวะแทบราดแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ชื่นชอบการท้าชนออย่างเสวี่ยจ่านเทียน ตกใจหวาดในพลังอนุภาพมหาอำนาจอันสูงศักดิ์เกินกว่าจะหาสิ งใดเปรียบได้เข้าให้แล้ว มันแหงนมองอันหลินด้วยนัยน์ตากลมโต ขาดแค่ไม่ได้กล่าวคำว่า ‘ข้ายินยอม’ สามคำนี้ออกไปเท่านั้น
หลิวฉู่ฉู่เองก็ประหลาดใจกับสิ่งที่เห็นเช่นนี้ นางคิดไม่ถึงเลยสักนิดว่าอันหลินจะเหี้ยมยิ่งกว่านาง
วิญญาณสัตว์เหมันต์ที่น่ารักน่าชังขนาดนี้…ทำไมอันหลินถึงพูดจาโหดเหี
