กระดอนออกไปเหมือนลูกบอล
ชัดเจนมากว่าพวกเขามุ่งความสนใจไปที่เสวี่ยจ่านเทียน
“อืม! จริงด้วยสินะ การที่พวกเราจะได้สัตว์อสูรมาครอบครอง จำเป็นต้องเกิดจากความพึงพอใจของทั้งสองฝ่าย ถึงจะกำหนดข้อตกลงได้ ถ้าเช่นนั้นให้เสวี่ยจ่านเทียนเป็นฝ่ายเลือกดีกว่า” หลิ วฉู่ฉู่ยื่นข้อเสนอ
อันหลินตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้าเห็นด้วยกับข้อเสนอของหลิวฉู่ฉู่
ทีน่ากับหลิงอิ่งไม่ออกความคิดเห็น มองดูทั้งสองพยายามต่อรองกันเพื่อบรรลุเป้าหมายอยู่ตรงนั้น
หลิงอิ่งมองฝูงวิญญาณสัตว์เหมันต์ฝูงนี้ เขาไม่รู้สึกสนใจเลยสักนิด
ช่วยไม่ได้ รสนิยมไม่เหมือนกัน
เขาชื่นชอบหนวดที่ทั้งเยอะทั้งยาว เฉกเช่นเจ้าหญิงปลาหมึกยักษ์แห่งทะเลตะวันตกท่านนั้น บอกได้ว่าไม่เลวเลยทีเดียว
ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นว่าวิญญาณสัตว์เหมันต์เป็นสัตว์อสูรในตำนานที่แฝงไว้ด้วยพลังน้ำแข็งอันแข็งแกร่งทรงพลัง เขาไม่มีทางที่จะฝ่าอันตรายบุกเข้ามาในดินแดนประหลาดนี้แน่
“ข้อเสนอนี้ข้าเป็นผู้เสนอก่อน ดังนั้นข้าคือผู้ฝึกคนแรกของเขา!” หลิวฉู่ฉู่ชิงพูดก่อน
อันหลินคิดตรึกตรองดูแล้วว่าหากโต้แย้งกันเช่นนี้ต่อไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร เขาเชื่อมั่นในตัวของเสวี่ยจ่านเทียนมากเป็นพิเศษ เสวี่ยจ
