น
ภูตหญิงพยักหน้าอย่างตื้นตัน กอดยาวิเศษแล้วอ้าปากแทะทั้งอย่างนั้น มองแล้วค่อนข้างน่ารัก
“จริงสิภูตน้อย เจ้าชื่ออะไรหรือ” จู่ๆ อันหลินก็ถามด้วยความสงสัย
“ข้าชื่อทีน่า เจ้าล่ะ” ภูตหญิงถามขณะที่เคี้ยวยาวิเศษไปด้วย
“ข้าชื่ออันหลิน แล้วก็ ข้าไม่ใช่ยักษ์ปีศาจเทพเจ้าอะไรนั่นจริงๆ เป็นแค่มนุษย์ที่ค่อนข้างตัวใหญ่” อันหลินยิ้ม
“เข้าใจแล้วยักษ์อันหลิน!” ทีน่าพยักหน้ารัวๆ เหมือนไก่จิกข้าว
ผู้แข็งแกร่งที่เดินทางมาจากทุกหนแห่งของเมืองใจกลางเห็นปราชญ์หญิงกำลังสนทนากับยักษ์ปีศาจเทพเจ้าอย่างสบายอุรา ก็ยืนอยู่ที่เดิมด้วยความงุนงงอย่างช่วยไม่ได้
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ทิศทางที่พวกเขามุ่งหน้ามาไม่ถูกต้องหรือ
ก่อนหน้านี้ที่นี่เกิดการต่อสู้อันสะเทือนฟ้าดินไม่ใช่หรือ ทำไมตอนนี้กลายเป็นปรองดองกันแล้วล่ะ
ความจริงคนที่น่าสงสารที่สุดก็คือแมนเดลกับแฮร์ริสที่งงยิ่งกว่าใคร
พวกเขานอนแอ้งแม้งบนพื้นเหมือนปลาพิการ น้ำตาซึมออกจากหางตา
ทำไมเรื่องราวกลายเป็นแบบนี้ไปได้ สงครามเมื่อครู่เป็นของปลอมหรือ
ที่ปราชญ์หญิงกำลังกินเป็นไข่วิเศษที่ยักษ์ปีศาจเทพเจ้าให้หรือ สรรพคุณดีเยี่ยม!
แต่เป็นผู้บาดเจ็บจากสงครามเช่นเด
