าทางเอาอกเอาใจ
“เหอะๆ…เจ้ามีหน้ามาพูดอีกหรือ ข้าไม่ใช้กระบี่เฉือนเจ้าก็ถือว่ามีเมตตามากแล้ว ขึ้นมา!” ขนคิ้วของสวีเสี่ยวหลานลุกตั้ง ตวาดเสียงดังลั่น
ด้วยถูกการใช้อำนาจโดยมิชอบของสวีเสี่ยวหลานบีบคั้น อันหลินจึงทำได้เพียงก้าวขึ้นกระบี่มังกรวิหคอย่างคอตก
สวีเสี่ยวหลานมองต้าไป๋ที่นิ่วไม่ไหวติงในหลุมด้วยสีหน้าที่เย็นเยือก “หือ ต้าไป๋ เจ้าหมายความว่าอย่างไร”
ต้าไป๋พูดอย่างเศร้าโศกว่า “ข้า…ข้าบาดเจ็บสาหัสขยับไม่ได้แล้ว…เจ้าช่วยข้าที…โฮ่ง!”
เขาถูก ‘ปึกๆ…ปั่กๆ…ตึกๆ…ผลัวะๆ…’ ถึงสี่ครั้ง ร่างสุนัขเหมือนจะแหลกสลายอยู่แล้ว ไหนเล่าจะมีแรงลุกขึ้นอีก
“อันหลิน เจ้าลงมือรุนแรงขนาดนั้นได้อย่างไร” สวีเสี่ยวหลานโมโหนิดหน่อย
อันหลิน “…”
ต้าไป๋ “…”
ได้เลย เจ้านมใหญ่ เจ้าพูดอะไรก็ถูก!
ด้วยเหตุนี้ ต้าไป๋จึงถูกสวีเสี่ยวหลานแบกขึ้นกระบี่มังกรวิหค จากนั้นพุ่งขึ้นฟ้ามุ่งหน้าสู่ห้องกักตัว
ห้องกักตัวของสำนัก หยางซิน หัวหน้าหน่วยบังคับใช้กฎหมายเป็นคนอยู่เวร
นางฟ้าฉินเหวินของเขาส่งน่องไก่มาให้เขาด้วยความใส่ใจ ทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นมาทันที
ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงแผดร้องของกระบี่แว่วมาจากท้องฟ้า จากนั้นก็เป็นพลังปราณที่มหาศาลลึกล้ำอย่าง
