นก็ผสานเป็นหนึ่งเดียวกันปุยเมฆทั้งหลาย แลดูธรรมดายิ่งนัก
อันหลินมองเมฆก้อนนั้น ในที่สุดก็เบิกตากว้าง สูดหายใจเข้าดังเฮือก
ต้าไป๋ยิ้มชั่วร้ายอีกครั้ง “พี่อัน ครั้งนี้ช่วยบอกข้าทีว่าเจ้าเห็นอะไร”
“สระ…สระจันทรา!” อันหลินเริ่มพูดติดอ่างแล้ว แต่กลับเอ่ยด้วยความตื่นเต้นอย่างยิ่ง
“หึๆ ๆ…นี่เป็นน้ำพุร้อนที่เลื่องชื่อที่สุดในสำนักเชียวนะ จะมีนักเรียนหญิงมาแช่น้ำที่นี่ทุกคืนเลยนะ…ข้าปิดการมองเห็นให้เห็นแค่ด้านเดียว มองจากมุมมองของพวกนางมันจะเป็ นแค่ก้อนเมฆธรรมดาก้อนเดียว แต่ถ้ามองจากมุมมองของพวกเราแล้ว มันจะเป็นคันฉ่องที่มีความคมชัดสูง…” ต้าไป๋พูดอย่างครึ้มใจ
มันเชื่อว่าพี่อันต้องชอบทิวทัศน์อันนี้แน่นอน
เป็นอย่างที่คิด อันหลินมองต้าไป๋ด้วยความตะลึงแล้วเอ่ยปากอุทานว่า “รู้ศาสตร์คณิตฟิสิกส์เคมี ท่องไปทั่วหล้าก็ไม่หวั่น นี่เป็นการผสานระหว่างฟิสิกส์กับวิชาเซียนที่ยิ่งใหญ่. …ยอดไปเลย!”
เขาคิดว่าการแอบดูเหมือนเมื่อก่อนไม่มีคลาสเอาเสียเลย การแอบดูแบบนี้ต่างหากที่เป็นวิธีระดับไต้ซือ
