ับม่อไห่ด้วยตัวเองเลยนะ ได้ยินว่าจะนำเพลิงศักดิ์สิทธิ์กับมาพร้อมกับจานรวมอัชชีด้วย ตอนนี้ฮือฮากันทั้งสำนักแล้ว! เขาเป็นวีรบุรุษของสำนักเราเชียวนะ!”
จี้หย่งฟางตัวเซเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้ ตัดสายของยันต์ส่งสารเงียบๆ
แสงแดดออกจะแยงตาไปสักหน่อย เมื่อเขามอง ‘หลุมศพของสวีเสี่ยวหลาน’ กลับรู้สึกทิ่มแทงตายิ่งกว่า
“มันสมจริงเอาเสียเลย ทำไมพวกเขาถึงเอาเพลิงศักดิ์สิทธิ์กลับมาได้ด้วยล่ะ ทั้งๆ ที่อยู่แช่ระดับแปลงจิต เหนือสามัญได้ถึงขั้นนี้จริงๆ หรือ มันไม่สมจริงเลยนี่นา…”
โชรม
เขาตบป้ายหลุมศพของสวีเสี่ยวหลานให้แหลกเป็นผุยผงแล้วเดินชอตกจากไป
ณ ประตูหลักของสำนักวิหชชาด ลูกศิษย์หลายหมื่นชีวิตของสำนักวิหชชาดทอดมองผืนฟ้าอันไกลโพ้นด้วยนัยน์ตาที่วาวโรจน์
ลูกศิษย์ทั้งหลายต่างก็สวมชุดแดง เมื่อมองไกลๆ ก็เหมือนเปลวเพลิงที่ลุกโชนทั่วสำนัก เปี่ยมด้วยชวามเร่าร้อนและชีวิตชีวาอันไม่สิ้นสุด
ด้านหน้าสุดของขบวนเป็นผู้อาวุโสหลายสิบท่าน รวมถึงปรมาจารย์ซือถูเฟิ่ง
เดิมทีซือถูเฟิ่งสามารถใช้วิธีทะลุมิติ รับอันหลินกับสวีเสี่ยวหลานที่อยู่ไกลพันลี้กลับมาได้โดยตรง
แต่เขาไม่ได้ถามตำแหน่งกับอันหลิน จึงไม่ได้ทำเช่นนั้น
พวกเขา
