ลา!
ชั่ววินาทีนั้น คลื่นสีขาวก็กระจายไปร้อยลี้
ทุกรายละเอียดในโลกล้วนฉายในสมองของเขา การอนุมานก็เริ่มทำงานในเวลานี้เช่นกัน
จ้งเย่มองอันหลิน ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร
แต่จ้งเย่ที่มีพลังยุทธ์ในระดับหนึ่ง กลับพบว่าเส้นผมที่เปี่ยมด้วยชีวิตชีวาของอันหลินมีผมงอกเพิ่มมาหลายเส้นโดยพลัน
“ผู้อาวุโส ท่าน...” จ้งเย่เบิกตากว้าง เขาพบว่าพลังปราณของอันหลินกำลังโรยราอย่างรวดเร็ว
อันหลินไม่เอ่ยคำใด เบนสายตามองยังทิศทางหนึ่งแล้วขี่ก้อนอิฐลอยขึ้น ไปจากเมืองเซี่ยงฉิง
ม่านรัตติกาลมาเยือนแล้ว
ณ ชานเมืองอวิ๋นตงของแคว้นอัสนี เมฆสายฟ้าปกคลุมหลายร้อยลี้ ทุกหนแห่งมีพลังปราณซัดสาด พายุหมุนโหมกระหน่ำ สายฟ้าปะทุ ก่อกวนฟ้าดินผืนนี้จนแปรปรวน
อันหลินหลงทางที่นี่ ร่องรอยของสวีเสี่ยวหลานถูกลบล้างจนเหลือเพียงน้อยนิด เขาใช้วิชาจิตอนุมานอีกครั้งกลับวินิจฉัยทิศทางของนางไม่ได้
แต่เขาไม่ยอมถอดใจ ใช้วิชาอนุมานกับสถานที่นอกเมฆสายฟ้าอีกหลายแห่งอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดก็ระบุตำแหน่งได้
เขาเหาะผ่านทะเลสาบหมื่นดารา เห็นผิวน้ำที่สะท้อนผืนฟ้า ที่นี่งดงามยิ่งนัก
เขาเหาะผ่านขุนเขาพันสารท มองภูเขาสูงหลายหมื่นจั้ง สัมผัสความมโหฬารของมัน
…
