ฟ้าสางแล้ว
เขาเหาะผ่านทะเลชิงเซียน เห็นดงป่าอันตระการตา ที่ราบหลายพันลี้ ต้นไม้เขียวหลายพันลี้ ทอดมองไปเห็นคลื่นมรกตกระเพื่อม ปลายทางสีเขียวกับฟ้าครามบรรจบกัน มองดูงดงามยิ่งแล้ ว
ใช้วิชาจิตอนุมานครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ร่างกายของเขาต้านทานไม่ไหว ทำได้เพียงกินยาวิเศษและยาเซียนช่วยพยุงอาการ
ในที่สุดเขาก็ออกจากแคว้นอัสนี มาถึงแคว้นขุมทรัพย์ นี่เป็นแคว้นใหญ่ที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของแดนจิ่วโจว
ในทะเลบุปผาร้อยลี้ กลิ่นดอกไม้อบอวล อันหลินใช้วิชาจิตอนุมานอีกครั้ง
เขาในตอนนี้ผมดำหงอกกว่าครึ่งหัวแล้ว
นัยน์ตาของอันหลินสะท้อนฟ้าดิน ยามกระตุ้นวิชาจิตอนุมาน ร่างกายก็โอนเอน กระอักเลือดออกมาอีกครั้ง
เลือดหยดกระทบดอกไม้สีขาว แลดูฉูดฉาดยิ่งนัก
เขายกมือขึ้นป้องปากแล้วไออย่างรุนแรง ร่างกายสั่นเทิ้มอย่างต้านทานไม่ไหว
ความเร็วในการกำจัดพลังปราณ วงโคจรของละอองเกสร ร่องรอยของดินโคลนที่ถูกลมพัดผ่าน...
“เสี่ยวหลาน พลังยุทธ์ของเจ้าตกไปอยู่ระดับหล่อเลี้ยงขั้นต้นแล้ว ยังจะหนีไวขนาดนั้นไปทำไม ทำไมไม่รอข้า ไม่รู้หรือว่าข้าไล่ตามเจ้าลำบากเหลือเกิน”
อันหลินใช้วิชาจิตอ
