”
“หึ ก็แค่คนที่เข้ามาด้วยเส้นสายเพื่อพลังเพลิงศักดิ์สิทธิ์ มีอะไรให้ยกยอกัน”
“จะพูดเช่นนี้ไม่ได้ เขาเป็นคนของสำนักวิหคชาดแล้ว อีกอย่างเขาก็เสี่ยงชีวิตไปช่วยศิษย์พี่หยางหยวนในคุกวิหคชาดด้วยฐานะของลูกศิษย์สำนัก ถ้าหากมาเพื่อเพลิงศักดิ์สิทธิ์เพียงอย่างเดียว เขาไม่จำเป็นต้องทำเรื่องพวกนี้เลย”
“ใช่แล้ว อันหลินทำเรื่องที่ลูกศิษย์สำนักพึงทำ มีสิทธิ์จะช่วงชิงพลังเพลิงศักดิ์สิทธิ์”
…
อันหลินกับสวีเสี่ยวหลานมาถึงใจกลางของจัตุรัสท่ามกลางเสียงวิพากวิจารณ์
ที่นี่มีผู้อาวุโสกับศิษย์คนสำคัญของสำนักที่มีไอปราณยิ่งใหญ่มากมาย ส่วนใหญ่ล้วนพยักหน้าน้อยๆ เมื่อเห็นอันหลิน บางคนก็ยิ้มแสดงความเป็นมิตร
สวีเสี่ยวหลานกวาดตามองทั่วจัตุรัส จากนั้นก็กระซิบกันอันหลินว่า “เจ้าเป็นคนที่จะรับพลังเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ไปยืนเขตสีแดงดีกว่า”
อันหลินมองไปทางที่สวีเสี่ยวหลานชี้ พบว่ามีคนยืนอยู่ตรงนั้นห้าคน ม่อไห่ ซ่างกวนอี้ หลู่เจียจื้อ จี้หย่งฟางและหยางหยวนต่างก็อยู่ที่นั่น เขาแยกกับสวีเสี่ยวหลาน เดินไปยังเขตสีแดง
“ฮ่าๆ ๆ อันหลิน ในที่สุดเจ้าก็มา เมื่อครู่พวกเรายังพูดถึงเจ้าอยู่เลย!” ม่อไห่เห็นอันหลิน ใบหน้าก็เปื้อนรอยยิ้มเบิกบ
