าน เป็นฝ่ายทักทายก่อน
อันหลินแย้มยิ้ม “กำลังพูดว่าข้าน่าเกรงขาม อหังการไร้เทียมทานยามรบใช่ไหม”
ม่อไห่กับหลู่เจียจื้อกลอกตาเมื่อได้ฟัง ซ่างกวนอี้อดป้องปากขำไม่ได้
หลู่เจียจื้อชิงพูดก่อนว่า “ม่อไห่กับซ่างกวนอี้กำลังคุยกันเรื่องฝีมือการทำอาหารของเจ้า บอกว่าอาหารที่เจ้าทำอร่อยยิ่งนัก เป็นอาหารเลิศรสสูงสุดในหล้า เทิดทูนสูงเทียมฟ้าแล้ว ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะเก่งกาจปานนั้น…สหายอันหลินหาเวลาให้ข้าได้เห็นประจักษ์แก่ตาสักหน่อยดีไหม”
อันหลินชะงักเมื่อได้ฟัง จากนั้นก็พยักหน้า “ได้เลย ราคาตลาด กระทะละหนึ่งแสนหินวิญญาณ เจ้าเตรียมเงินไว้ก่อนเถอะ”
หลู่เจียจื้อตะลึงงัน “ที่แท้ ‘ราคาสูงลิ่ว’ ที่พวกเขาว่าก็จริงเหมือนกันหรือ เจ้าบ้าไปแล้วหรือ อาหารกระทะเดียวหนึ่งแสนหินวิญญาณ!”
“ข้าเอาสิบกระทะ!” ในตอนนั้นเองเสียงที่กระจ่างใสก็ดังขึ้น
ทุกคนมองไปตามต้นเสียง เห็นชายหนุ่มอายุสิบห้าสิบหกคนหนึ่งกำลังมองอันหลินด้วยรอยยิ้ม
หลู่เจียจื้อหน้าเขียวเล็กน้อย “ศิษย์พี่หยางหยวน ต่อให้อันหลินช่วยชีวิตท่าน ท่านก็มอบเงินให้โจ่งแจ้งเช่นนี้ไม่ได้”
“ข้าไม่ได้มอบเงิน ข้าเชื่อในอาหารที่อันหลินทำว่าคู่ควรกับเงินพวกนี้ต่างหาก
