อันหลินอย่างนอบน้อม แต่ก็คิดว่าอันหลินไม่ได้ล้อเล่น จึงเลือกให้ความร่วมมืออย่างไม่รู้ตัว
“ขอบใจนะ!” อันหลินมองซ่างกวนอี้ด้วยความซาบซึ้ง
“อู๊ดๆ!”
อันหลินร้องลั่น สุ้มเสียงทรงพลังปานหมูป่าคำราม
ไม่ใช่แค่ม่อไห่ที่ทำหน้าตกใจ แม้แต่อสูรเพลิงสวรรค์สามตัวที่อยู่ตรงข้ามก็ตะลึงงัน
มนุษย์เสืออุทานว่า “มนุษย์คนนี้โง่หรือ”
เมื่ออันหลินได้ฟังก็บันดาลโทสะทันที “เจ้าน่ะสิโง่ โง่กันทั้งโคตร!”
ซ่างกวนอี้กะพริบดวงตากระจ่างใสปริบๆ “เจ้ากำลังด่าอสูรพวกนั้นหรือ”
อันหลินตื่นจากภวังค์โดยพลัน เขาฟังภาษาของมนุษย์เสือที่อยู่ตรงข้ามออกแล้ว!
เพียงแต่เมื่อครู่เป็นภาษาบรรพกาล ไม่ใช่ภาษาอนารยชน อสูรสามตัวนั้นจึงฟังไม่ออก
มนุษย์หมาป่าแผ่ความเย็นเยือก เอ่ยว่า “ดูเหมือนมนุษย์คนนั้นกำลังด่าพวกเรา ฆ่าพวกมันให้เหี้ยนเถอะ!”
นกเพลิงส่ายหน้า “ไม่ได้ นายท่านจับผู้กล้าต่างแดนมาอย่างยากเย็น เตรียมจะใช้สังเวยจันทรา หากว่าการสังเวยจันทราล้มเหลว พวกเรายังมีของสำรอง ชิงจับไว้ก่อนเป็นดี!”
มนุษย์เสือพูดอย่างระอาใจว่า “งั้นพวกเราลงคะแนนกันดีกว่า!”
มนุษย์หมาป่าโพล่งขึ้นมาว่า “ข้าลงคะแนนฆ่าให้เหี้ยน จากนั้นเขมือบเสีย! เพราะพลังเพลิงของพวกเรายากจะที่
