เสี่ยวหงร้อง ‘เพลงไปเรียน’ ได้ อันหลินไม่แปลกใจ เพราะเสี่ยวหงมักจะชอบร้องเพลงยามสังเคราะห์แสง ‘เพลงกล่อมเด็กสามร้อยเพลง’ ก็เป็นของขวัญที่เขามอบให้เสี่ยวหงด้วย
แต่ใครบอกอันหลินได้บ้างว่า ‘พระอาทิตย์’ ที่ลอยเหนือหัวเสี่ยวหง และคทาในมือนั่นคืออะไรกัน
ไหนจะ ‘ทูตแห่งทินกร’ ที่เสี่ยวหงเรียกนั่นอีก นักบวชมีกล้ามเปลือยกายนั่นมันตัวอะไรอีกล่ะเนี่ย!
“เอ๊ะ จิงโจ้หนีไปแล้ว เราจะทำอย่างไรกันดี” เสี่ยวหงลอยลงมาหาอันหลินพร้อมกับดวงอาทิตย์เหนือศีรษะ ใบหน้างดงามระคนไร้เดียงสามีความกลัดกลุ้มเจือปน
“ปีศาจเงามีความสามารถเปิดมิติได้ สามารถอธิบายได้ว่าทำไมมันถึงรอดจากสี่ทะเลเพลิงของข้าได้ ทำไมถึงทะลวงการป้องกันของเพลิงอนัตตามาโจมตีข้าได้…” อันหลินหน้านิ่วคิ้วขมวด “แต่มันไม่ใช่ระดับหวนสู่ความว่างเปล่า ระยะเวลาของการใช้มิติแบบนี้ไม่คงอยู่ตลอดไปแน่ เรารอกันอีกสักหน่อย ดูสิว่ามันจะทนไม่ไหวโผล่หัวออกมาไหม”
“อ่อ...” เสี่ยวหงพยักหน้าอย่างว่าง่าย นัยน์ตางามมองซ้ายแลขวาอย่างจดจ่อ
ต้าไป๋วิ่งเข้าไปหาเสี่ยวหงอย่างตื่นเต้น “ลูกพี่หง เจ้านี่มันดาวนำโชคของพวกเราจริงๆ แค่ออกโรงก็พิทักษ์โลกแล้ว ไม่ทำให้กลุ่มสัตว์เลี้ยงของเราข
