ำนานเท่านั้น”
อันหลินมองห่วงแม่เหล็กไฟฟ้า พบว่าไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง เมื่อรู้ว่าจักรพรรดิจื่อหยางไม่ได้โป้ปด จึงพยักหน้าอย่างพอใจ
จักรพรรดิจื่อหยางนั่งแอ้งแม้งกับพื้นอย่างอ่อนแรง เขาเจ็บหนักเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จิตใจก็ได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก แถมตอนนี้ยังถูกกระแสไฟเล่นงานอีก ทนได้ที่ไหนกัน แน่นอนว่าตอนนี้มีอะไรก็พูดหมดเปลือก ทุกอย่างรอรอดไปได้แล้วค่อยว่ากัน
“คำถามข้อที่สอง ข้อมูลเกี่ยวกับเซียนสวรรค์โสว่หยาง เจ้ารู้มากแค่ไหน” อันหลินถามต่อ
จักรพรรดิจื่อหยางดูจะไม่แปลกใจเลยที่อันหลินถามคำถามนี้ เขาตอบเสียงเรียบว่า “เซียนสวรรค์โสว่หยางเคยปรากฏตัวที่โลกใบนี้เมื่อพันปีก่อนจริง หรือจะเรียกว่าแค่สัญจรผ่านมาก็ได้
เหอะๆ ตอนนั้นข้าเพิ่งเลื่อนระดับเป็นจักรพรรดิสงคราม เร่าร้อนฮึกเหิม คิดไม่ถึงว่าจะพ่ายให้เขาในกระบวนท่าเดียว ตอนนั้นข้าถึงได้รู้ว่า พลังยุทธ์ของข้ากับเขามันคนละชั้นกัน เขาเป็นเหมือนพวกเจ้า ไม่ได้ใช้ปราณสงคราม แต่เป็นพลังงานชนิดอื่น เขาปรากฏกายในแผ่นดินปราณสงครามเพียงชั่วค่ำคืน จากนั้นก็หายสาบสูญ ได้ยินว่าครั้งสุดท้ายที่เห็นเขาอยู่ทางเหนือของแดนโบราณรกร้าง”
เมื่อได้ยินข้อมูลนี้ อันหลินและพวกเซวียนหยวนเฉิงต่างก็โล่งอก
เซียนสวรรค์โสว่หยางเคยปรากฏตัว นั่นหมายความทิศทางโดยรวมของพวกเขาถูกต้องแล้ว ต่อไปเพียงแค่เสาะหาตามเบาะแสก็หมดปัญหาแล้ว
เซวียนหยวนเฉิงหยุดคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยถามว
