พูดเองนะ ห้ามตอบโต้เด็ดขาด!”
เขาจะอาศัยจังหวะนี้ เผาเจ้าคนโอหังคนนี้ให้วอดวาย!
“สุริยะปรากฏ!”
ดวงตาของจักรพรรดิจื่อหยางแผ่อิทธิฤทธิ์ ปล่อยเพลิงสุริยะออกมา ดวงไฟสีขาวปรากฏกลางนภาด้วยอุณหภูมิที่น่าสะพรึง ก่อตัวเป็นลูกไฟที่ร้อนระอุอย่างยิ่งยวด
เขาอ้าปากกว้าง ดวงไฟสีขาวกลืนไปกับลูกไฟ
ทันใดนั้นทุกคนก็สัมผัสได้ถึงอานุภาพอันชวนให้หยุดหายใจ
พรืด…
คล้ายว่าสภาพร่างกายในตอนนี้ของจักรพรรดิจื่อหยางจะต้านทานพลังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ไม่ได้ จึงกระอักเลือดอีกครั้ง
แต่นัยน์ตาของเขาเปล่งประกาย จ้องอันหลินไม่วางตา “ไปเลย!”
สิ้นเสียงตะโกน ลูกไฟขนาดใหญ่ก็พุ่งไปหาอันหลินด้วยอานุภาพน่ากลัวที่เผาทำลายทุกสรรพสิ่ง
ต่อให้เป็นสุดยอดอริยะสงครามก็ยากจะต้านทานได้!
นัยน์เนตรคู่งามของสวีเสี่ยวหลานมองร่างตรงหน้าด้วยความห่วงกังวล
แต่อันหลินกลับทำหน้าตื่นเต้น เป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาลูกไฟแล้วอ้าปากกว้าง…
จากนั้นเหตุการณ์ประหลาดก็บังเกิด
ลูกไฟที่มีอุณหภูมิน่าพรั่นพรึงเป็นดุจพระอาทิตย์ เปลวไฟหลั่งไหลเข้าปากอันหลินประหนึ่งธารน้ำ
ลูกไฟเล็กลงเรื่อยๆ เล็กลงทุกที…
สุดท้ายแหล่งเพลิงสีขาวก็ทำท่าจะหลบหนี แต่ปากกว้างของอันหลินเป็นเหมือนหลุมดำ มีแรงดูดที่ยากแท้หยั่งถึง ดูดมันเข้าไปในปากโดยตรง
ผลุบ
“เอิ๊ก!”
อันหลินลูบท้องอย่างอิ่มหนำ มีคำว่า ‘สุริยะ’ ปรากฏขึ้นในวรยุทธ์ปีกแห่งอัคคีของระบบ
“รสชาติของเพลิงเทวะชนิดนี้เป็นรสแป้งทอด อุ่นสุดๆ เลย
