ื่อว่าเขาจะได้เป็นเจ้านิกายในอนาคต
แต่ด้วยเหตุอันไม่คาดฝัน ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บหนัก ฐานการบ่มเพาะได้รับความเสียหายหนัก ทำให้ต้องมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ดินแดนตะวันออก กระทั่งตกสู่โลกฆราวาส สูญเสียความทรงจำ
ภายหลังได้รับการช่วยเหลือจากผู้นำนิกายเต๋าโดยกำเนิดรุ่นก่อน จึงกลายมาเป็นศิษย์ และด้วยคำมั่นสัญญา เขาจึงออกจากนิกาย และปกป้องอาณาจักรต้าหลี่แห่งนี้มานานนับร้อยปี
เมื่อมองใบหน้าซูบผอมของหยวนฮ่าวหรัน หยุนเซียงก็อดสะท้อนใจมิได้
ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นดั่งบุรุษผู้เปล่งประกายที่ใครต่างเงยหน้ามอง แต่บัดนี้เขาแก่ชราเต็มที หากไม่ได้รับโอสถกำเนิดโดยฟ้าจากสหายเก่า ร่างนี้คงดับสูญไปแล้ว
นี่คือเคราะห์กรรมแห่งโชคชะตาจริง ๆ
“นิกายเต๋าโดยกำเนิดหรือ? ชั่วชีวิตข้า…บางทีคงไม่มีโอกาสได้กลับไปอีกแล้ว”
หยวนฮ่าวหรันกล่าวอย่างเชื่องช้า ในนั้นเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย ราวกับกำลังรำลึกถึงหญิงสาวผู้หนึ่งในอดีต ผู้เคยไล่ตามเรียกเขาว่า “ศิษย์พี่” อย่างร่าเริง
บัดนี้ ทุกสิ่งห่างไกลเหลือเกิน
“หยุนเซียง หลิงเอ๋อร์ครอบครองร่างเต๋าโดยกำเนิด พรสวรรค์หาใดเปรียบ นางจะติดตามเจ้ากลับไปยังนิกายเต๋าโดยกำเนิด เจ้าต้องปกป้องนางให้ดี! หากเป็นไป
