ังปราณใด ๆ แผ่ออกมา
แต่ในสายตาของซูเฉิน กลับรู้สึกได้ว่าเขากลมกลืนกับฟ้าดินทั้งปวง ภายในร่างแฝงพลังอันน่าหวาดกลัวอยู่ หากสะบัดมือเพียงครั้งเดียวก็สามารถฉีกท้องฟ้าได้
ขอบเขตนักบุญยุทธ์!
การฝ่าทะลวงสู่นอกเหนือจากสามัญ กลายเป็นผู้แข็งแกร่ง คือขอบเขตนักบุญยุทธ์!
ชายชราคนนี้กลับเป็นยอดยุทธ์ระดับนักบุญ!
“ยังมิได้เรียนถาม ผู้อาวุโสท่านมาจากที่ใดงั้นหรือ?”
ซูเฉินประสานมือคารวะต่อหยุนเซียง
ในใจเขาพอจะคาดเดาได้ว่า หยุนเซียงอาจมาจากจงโจว
“พี่ใหญ่ ท่านผู้นี้คืออาวุโสหยุนเซียง เพื่อนเก่าของท่านอาจารย์ข้า เขามาจากจงโจว!”
ซูหลิงเอ๋อร์รีบแนะนำ
“ซูเฉินน้อย ข้าได้ยินชื่อเสียงเจ้ามาก ในศึกนอกเมืองหลวง เจ้าสังหารราชายุทธ์สามคนในศึกเดียว วรยุทธ์ไร้เทียมทาน สมควรแก่การยกย่อง!”
หยุนเซียงยิ้มกล่าว
ตั้งแต่ซูหลิงเอ๋อร์ยินยอมจะไปกับเขา เขาก็เริ่มชื่นชมซูเฉินมากขึ้น
“เพื่อนเก่าของหยวนห้าวหราน...จากจงโจว? ท่าน...จากนิกายเต๋าโดยกำเนิดหรือไม่?”
แววตาซูเฉินปรากฏประกาย เย็นชาเล็กน้อย แฝงความระแวดระวัง
“โอ้ เจ้ายังรู้จักนิกายเต๋าโดยกำเนิดอีกหรือ? หยวนฮ่าวหรันเป็นผู้บอกเจ้าหรือ?”
หยุนเซียงแปลกใจเล็กน้อย
“พี่ใหญ่ เรื่องเป็นเช่นนี้!
