กว้าง
ยอดฝีมือที่สามารถข้ามมิติได้อย่างง่ายดายปานนี้ เขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
ปกติแล้ว ยอดฝีมือหวนสู่ความว่างเปล่าข้ามมิติจะแหวกมิติก่อน ค่อยก้าวเข้าไป
วิธีที่สะบัดชายกระโปรงอย่างฉางเอ๋อ เขายังไม่ทันรู้สึกอะไร มิติก็เกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว หากไม่บรรลุขั้นสุดยอดของวิชามิติ ไม่มีทางทำได้เด็ดขาด
ฉางเอ๋อหลับตาพริ้ม สูดลมหายใจเข้าลึก แพขนยาวสั่นระริกภายใต้แสงจันทร์ ปานผีเสื้อเริงระบำ
“อืม…หอมยิ่งนัก! ตอนนี้เป็นช่วงที่ดอกหอมหมื่นลี้บานสะพรั่ง”
นางยิ้มบางๆ จูงมืออันหลินเยื้องย่างภายในสวน
อันหลินสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากฝ่ามือของฉางเอ๋อ ใบหน้าแดงระเรื่อ
“อันหลิน เพราะเสี่ยวเย่กินขนมขบเคี้ยวที่เจ้าให้ ตลอดทั้งปีนี้อ้วนขึ้นตั้งชั่งกว่าๆ เมื่อก่อนมันเป็นคนที่รักสวยรักงาม ไม่คิดเลยว่าจะถูกขนมขบเคี้ยวของเจ้าขุนจนอ้วน”
อันหลินได้ยินก็ชะงัก จากนั้นพูดยิ้มๆ ว่า “แหะๆ วันหลังท่านส่งเสี่ยวเยว่มาให้ข้า ข้าจะช่วยจูงมันเดินเล่นให้เอง”
“ได้จริงหรือ มันติดแหง็กอยู่ในวังจันทราทุกวัน ไม่เคยออกกำลังกายเลย ให้มันไปหาเจ้าที่สำนัก ก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเหมือนกัน”
“ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่ท่านต้องยึดสากหยกของมันก่อนนะ ข้ากลัวเจ้านั่นมาก…”
“ฮ่าๆ ๆ เมื่อก่อนเสี่ยวเยว่ก็เคยพูดถึงเจ้าเหมือนกัน บอกว่าเจ้าทึ่มเกินไป ต้องเคาะหัวบ่อยๆ จึงจะฉลาด”
อันหลิน “…”
ทั้งสองเยื้องย่างอยู่ในป่าหอมหมื่นลี้ สนทนากันอย่างผ่อนคลาย
ค