อยยิ้มของท่าน ข้าคิดว่าข้าคงเป็นอมตะไม่มีวันตายแล้ว!” อันหลินอุทาน
“เอ๊ะ ปากเจ้าทาเกสรหอมหมื่นลี้กระมัง หน้าไม่อายจริงๆ!” แม้ฉางเอ๋อจะพูดเช่นนี้ แต่ไม่รู้เพราะอะไร นางกลับไม่รู้สึกรังเกียจการชมแบบนี้เลยสักนิด
นางคลายมือที่กุมมืออันหลินมาตลอดออก หรี่ตามองอันหลิน พูดทีละคำว่า “สิ้นสุดเกมความรัก! เจ้าเป็นชายคนแรกที่ได้เดทกับข้า และอาจจะเป็นคนสุดท้าย เจ้าควรจะภูมิใจ!”
อันหลินพยักหน้าจริงจัง เห็นได้ชัดว่าเห็นด้วยกับคำพูดของฉางเอ๋ออย่างยิ่ง “งั้นข้าโอ้อวดเรื่องนี้กับผองเพื่อนได้หรือไม่”
นี่เป็นการเดทกับหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งสรวงสวรรค์เชียวนะ แถมได้จับมือด้วย โม้ได้อีกร้อยปีเลย!
ฉางเอ๋อแสยะยิ้ม “เจ้าพูดออกไปได้ แต่อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเจ้านะ หากแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปจริงๆ คนกว่าครึ่งในสรวงสวรรค์อาจกลายเป็นศัตรูหัวใจของเจ้าในพริบตา”
อันหลินชะงักครู่หนึ่ง จากนั้นก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งใจ
คำพูดนี้ช่าง…มีเหตุผลยิ่งนัก!
หากยังอยากอยู่ในสรวงสวรรค์ต่อไป เรื่องนี้ต้องห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด!
“แม้ข้าจะไม่รังเกียจการอยู่กับเจ้า แต่อยู่กับซูซูตื่นเต้นกว่าจริงๆ ด้วย แถมยังมีความสุขมากกว่า…” ฉางเอ๋อทำหน้าสลด “ท่าทางข้าจะหมดทางเยียวยาแล้ว…”
มุมปากของอันหลินกระตุก เขาไม่ได้ต่อบทสนทนา และไม่กล้าต่อด้วย
เขาคาดเดาไว้อยู่แล้วว่า จู่ๆ ฉางเอ๋อจะมีความรักนั้นมีจุดประสงค์ คงเพราะอยากเปลี่ยนเพศวิถีของตัวเอง หรือไม่ก็
