ติเหล่านี้คร่าวๆ แล้ว อันหลินรู้สึกหัวใจของตนรับไม่ค่อยไหว
ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองเป็นเศรษฐีใหม่คนหนึ่ง แต่ดูจากตอนนี้แล้ว สวีเสี่ยวหลานต่างหากที่เป็นตำนานรวยข้ามคืนที่แท้จริง…
อันหลินอดเบนสายตามองหญิงสาวรูปโฉมงดงามตรงหน้าไม่ได้ ดูเหมือนนางจะมีความสุขมาก ยิ้มจนตาหยีเป็นจันทร์เสี้ยว หยาดเยิ้มเย้ายวนเป็นพิเศษ นางคงรู้ดีว่า ตัวเองมั่งคั่งร่ำรวยแล้ว…
อืม หากใครได้แต่งงานกับนาง เกาะนางกินก็ท้องแตกตายได้
สวีเสี่ยวหลานมองสมบัติที่แบ่งประเภทเสร็จแล้ว ปรบมือพูดเสียงไพเราะว่า “เอาละ ตอนนี้ได้เวลาแบ่งสมบัติแล้ว!”
อันหลิน ต้าไป๋และเจ้าอัปลักษณ์ต่างก็มองสวีเสี่ยวหลานอย่างงุนงง “อะไรนะ”
“หากไม่ได้พวกเจ้าช่วย ข้าจะได้มรดก ได้สมบัติเหล่านี้มาได้อย่างไร”
“ฉะนั้น ตอนนี้เป็นกิจกรรมตอบแทนคุณของเสี่ยวหลานแล้ว!” สวีเสี่ยวหลานยิ้มอย่างจริงใจ แต่สีหน้ากลับเด็ดเดี่ยวอย่างยิ่ง ราวกับว่าตั้งใจไว้นานแล้ว
อันหลิน ต้าไป๋และเจ้าอัปลักษณ์ต่างก็สะดุ้งโหยง ไม่คิดว่าจู่ๆ สวีเสี่ยวหลานจะมาไม้นี้
นางมองหินวิญญาณที่กองเป็นภูเขาก่อน ลูบคางขาวผุดผ่องพลางพึมพำว่า “อืม…ข้าไม่ได้ร้อนหินวิญญาณ อันหลิน เจ้ายังติดหนี้บุญคุณฉางเอ๋อมหาศาล ห้าล้านเจ็ดแสนหินวิญญาณนี่ให้เจ้าแล้วกัน”
เมื่อสวีเสี่ยวหลานเอ่ยประโยคนี้เสร็จ พวกอันหลินก็ตะลึงงันอยู่ที่เดิมประหนึ่งโดนสายฟ้าฟาด
“ให้…ให้ข้าหมดเลยหรือ เจ้าไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม” ต่อให้เป็นคนที่หน
