ือยัง หากจบแล้ว ข้าจะผดุงธรรมแทนสวรรค์แล้ว”
ขณะนั้นเอง หนึ่งเสียงก็ดังขึ้นมาโดยพลัน กึกก้องทั่วห้องโถง
หลิวหู่กับหลิวซู่ซู่ได้สติ เคลื่อนสายตามองอันหลินทันที
พวกเขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ข้างๆ ยังมีผู้อาวุโสที่มีพลังยิ่งใหญ่คนหนึ่งอยู่ นี่คงจะเป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียวที่พวกเขาจะรอด
“ผู้อาวุโสอันหลิน ใจเย็นๆ หน่อย ตอนนี้เราลองหาทางหนี…” เหมือนว่าหลิวหู่จะคว้าความหวังสุดท้าย กระซิบห้ามปราม
เขารู้ว่าผู้อาวุโสมีความสามารถเหนือชั้น แต่รู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของอารามอัมพร นั่นเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเทียม เวลานี้พยายามดิ้นรนหลบหนีเท่านั้น จึงจะมีโอกาสรอดชีวิต
ภายในห้องโถง ทุกอย่างเงียบงันชอบกลเพราะคำพูดของอันหลิน
เฉินหยางเทียนกับเหล่าผู้อาวุโสมองอันหลินแปลกๆ ราวกับมองคนโง่เขลา
“ผดุงธรรมแทนสวรรค์งั้นหรือ ฮ่าๆ ๆ…ต้องขออภัย ข้าทนไม่ไหวจริงๆ” เฉินเทียนหยางกุมท้อง ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น
“เจ้าไม่เข้าใจเหตุการณ์จริงๆ หรือ ไม่ต้องพูดว่าเจ้าเป็นลิ่วล้อกายแห่งมรรคขั้นสิบ ต่อให้เจ้าเป็นผู้แข็งแกร่งระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณ ก็เป็นเพียงหมูที่ค่อนข้างอ้วนพีในสายตาข้าก็เท่านั้น” หลังเฉินเทียนหยางหัวเราะไปพักหนึ่งแล้ว ก็ดีดนิ้วทันใด จู่ๆ ก็มีค่ายกลสีขาวผุดขึ้นมาจากพื้นห้องโถง แรงกดดันอันน่าสะพรึงถาโถมเข้ามา
หลิวหู่กับหลิวซู่ซู่ทรุดตัวคุกเข่าทันที ไม่มีเรี่ยวแรงจะต้านทานเลยแม้แต่นิด
แต่อันหลินยังค
