ก
อันหลินศึกษาและทดลองความรู้พื้นฐานของการบำเพ็ญเซียนอย่างมีระบบแบบแผนไม่หยุดหย่อนในเวลากลางวัน ส่วนกลางคืนก็ยืนหยัดกับการฝึกกายและใจ ชีวิตนับว่าเต็มอิ่มเหมือนกัน
เวลาอีกครึ่งปีผ่านไปอย่างไม่รู้ตัว
ชีวิตการเรียนรู้ของชั้นปีที่สองก็มาถึงปลายทางแล้ว
ตลอดหนึ่งปีมานี้ก็เกิดเรื่องราวขึ้นมากมายเช่นกัน นอกจากงานแลกเปลี่ยนมรรคเทศนาสี่ทิศแล้ว สิ่งที่ควรค่าให้เอ่ยถึงก็คือศึกแห่งอิสรภาพที่จัดขึ้นปีละหนึ่งครั้ง
ในศึกอิสรภาพครั้งครั้งนี้ อันหลินไม่ได้โกงมากนัก อาศัยเพียงอำนาจแข็งของตน คว้าผลคะแนนอันดับที่แปดมาครอง
ระหว่างนี้เขาไม่ได้ใช่พลังที่ควบคุมได้ยากเช่นพลังปราณอนธการด้วยซ้ำ อย่างไรเสียก็มีชื่อเสียงโด่งดังปานนั้นแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องสู้ขนาดนั้น
ผู้ที่อึดอัดที่สุดไม่พ้นหวังเสวียนจ้าน ทั้งๆ ที่อาศัยความสามารถคว้าที่หนึ่งมาได้ แต่ในสายตาของนักเรียนนับหลายหมื่นชีวิต เขาเป็นได้เพียงรองตลอดกาล
หึ หากไม่ใช่เพราะเทพอันไม่มีแก่ใจประลอง จะมีที่หนึ่งของศิษย์พี่หวังได้อย่างไร เรื่องง่ายๆ แค่นิ้วเดียว
เหล่านักเรียนไม่ได้ดูแคลนหวังเสวียนจ้าน เพียงแต่ว่าวีรกรรมดังตำนานของเทพอันได้ใจผู้คนเหลือเกิน ดังนั้นแม้ครั้งนี้อันหลินจะพ่ายให้กับหวังเสวียนจ้าน พวกเขาก็ยังรู้สึกว่าศิษย์พี่หวังไม่มีอะไรให้ลำพองตน
หวังเสวียนจ้านไม่เคยลำพองกับสิ่งนี้จริงๆ แม้ในขณะที่สู้กับอันหลิน เขาก็ยังอกสั่นขวัญแขวน
เขาตั้งใจไว้แต่
