อันหลินกลับมาที่บ้านพัก กินยาบำรุงเลือดลมก่อนแล้วเข้านอน
มันเป็นยาวิเศษขั้นแปด ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ บำรุงเลือดลมได้อย่างรวดเร็ว
เดิมทียาล้ำค่าปานนี้ จะใช้ในยามสู้รบเท่านั้น ตอนนี้สามารถใช้วิธีค่อยๆ รักษาตัวช้าๆ ฟื้นฟูอาการและเลือดลมของตนเองได้
สาเหตุที่อันหลินกินยาเม็ดนี้ นั่นเป็นเพราะเขามีเงินมากเหลือเกิน!
ต้องใช้ทรัพย์สิน จึงจะแสดงมูลค่าของมันได้ อันหลินมองจุดนี้ได้อย่างถ่องแท้ยิ่งนัก เขาไม่มีทางดูแลตัวเองไม่ดีแน่นอน
วันรุ่งขึ้นหลังตื่นมา เขาผ่อนคลายสบายไปทั้งตัว สดชื่นกระปรี้กระเปร่า บาดแผลและความเหนื่อยล้าก่อนหน้านี้หายเป็นปลิดทิ้ง
“อา…กินยาวิเศษแล้วสบายจริงๆ ด้วย จะเสพติดแล้วเนี่ย”
อันหลินบิดขี้เกียจ พูดด้วยใบหน้าที่เปี่ยมด้วยความสุข
“พี่อันไม่แบ่งให้น้องได้สบายบ้าง โฮ่ง!” ต้าไป๋ประท้วงด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่งอยู่ข้างๆ
ต้าไป๋รู้เรื่องที่หลินจวิ้นจวิ้นทำให้อันหลินร่ำรวยภายในวันเดียว ตอนนี้ก็อยากจะมีส่วนแบ่งด้วยเช่นกัน
“เอ่อ…เจ้าก็อยากกินด้วยหรือ” อันหลินมองหมายักษ์สีขาวที่แลบลิ้นตรงหน้าแล้วกะพริบตาปริบๆ “อืม…ขอข้าคิดดูก่อน”
ครู่หนึ่ง เขาก็หยิบยาวิเศษสีเหลืองทองออกจากแหวนมิติภายใต้ความคาดหวังของต้าไป๋
ต้าไป๋กระดิกหาง หายใจแฮ่กๆ พูดอย่างตื่นเต้นว่า “นี่เป็นยาอะไรหรือ โฮ่ง!”
“เม็ดงูสวรรค์ ยาวิเศษขั้นเก้า ช่วยบำรุงเส้นเลือดให้แข็งแรง เพิ่มความยืดหยุ่นให้ร่างกาย เพิ่มพลัง ความอึดทนได้
