เวลาในการสำแดงการกู้ชีพศักดิ์สิทธิ์ของออกัสมีจำกัด หลังหอไข่มุกระเบิดแล้วก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
ร่างของทุกคนกลับมาชัดเจนอีกครั้ง จากนั้นก็ถูกคลื่นพลังงานโจมตี…
แม้พลังงานจะลดลงไปมากแล้ว แต่อานุภาพยังคงน่ากลัวอย่างยิ่ง ทั้งหกคนต่างก็ถูกระเบิดจนกระเด็นกระดอนอย่างไม่ปรานี
อันหลินถูกกระแทกจนกระอักเลือดกลิ้งหลุนๆ บนพื้น
รอบข้างมีฝุ่นตลบอบอวล เต็มไปด้วยเสียงร้องโอดโอย
สายลมโชยมา พัดฝุ่นจนกระจาย หลุมขนาดใหญ่ปรากฏให้เห็นตรงหน้า
เขาตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากขอบหลุมอย่างยากลำบาก กวาดสายตามองรอบทิศอย่างหวาดระแวง ยังมีตัวแทนของหอสร้างโลกอยู่ในละแวกนี้ จะประมาทไม่ได้เป็นอันขาด
เชอรีลกอดออกัสที่สลบไสลไว้ มือส่องแสงสีขาวบริสุทธิ์ กำลังรักษาอาการบาดแผลภายนอกของเขา
ใจกลางของก้นหลุม มีสิ่งมีชีวิตสีเหลืองทอง นัยน์ตาปล่อยประกายไฟแปลบปลาบ
มันสั่นระริก ของเหลวสีทองซึมออกจากผิวหนัง ควันขาวผุดออกมา หายใจหอบไม่หยุด
อันหลินชักกระบี่พิชิตมารออกมาทันใด ร่างกายเกร็งไปทั้งตัว
เบื้องหน้าเขาเป็นหวงส่าน ตัวแทนแกนนำของหอสร้างโลก!
“โชคดีที่ข้ามีอาวุธวิเศษคุ้มกัน มิเช่นนั้นคงถูกระเบิดจนตกรอบแน่ แค่กๆ…” หวงส่านถ่มเลือดออกมาหลายคำ นัยน์ตาเย็นเยือกเหลือบมองบริเวณหนึ่ง ตรงนั้นมีมนุษย์หินที่ถูกระเบิดจนล้มอยู่บนพื้น
ฟิ้ว! มันกลายเป็นสายฟ้าสีทองเส้นหนึ่ง พุ่งไปอยู่ข้างหงโต้วในพริบตา ยกเท้าแล้วเตะออกไปโดยพลัน
ตูม! ชั่วขณะที่พลังงานร
