วีรสตรีมาช่วยหมีควายแล้ว!” หลิวเชียนฮ่วนขี่คทาขนนกมา ผมสั้นประบ่าสีชมพูพลิ้วไหวไปตามลม ใบหน้าขาวผ่องงดงามเปื้อนยิ้ม
อันหลินที่ถูกมองเป็นหมีควายอัดอั้นใจยิ่งนัก ไม่ชายตามองหลิวเชียนฮ่วน แต่มองไปทางตงเยี่ยนที่หนีไป
ตัวแทนของหอสร้างโลกเรื่องอื่นไม่ว่า แต่ด้านการหลบหนี พวกมันเป็นอันดับหนึ่งแน่นอน
แม้ตงเยี่ยนจะถูกลำแสงสุดท้ายโจมตี แต่ยังคงว่องไวดุจสายลม หายลับไปในเส้นขอบฟ้าภายในเสี้ยววินาที
“ไปกันเถอะ! ครั้งนี้ปล่อยพวกมันไปก่อน พวกเราไปช่วยศิษย์พี่หวังเสวียนจ้านจัดการงูเหลือมกัน”
หลิวเชียนฮ่วนเห็นตัวแทนของหอสร้างโลกเผ่นแน่บไปไวปานนี้ ก็หมดความคิดจะไล่ล่าต่อ จึงพูดพลางโบกมือส่งๆ
ณ จัตุรัสฟ้าคราม การร่วมมือระหว่างสวนเอเดนกับสรวงสวรรค์ ทำให้บรรยากาศในจัตุรัสคึกคักขึ้นมาอีกครั้ง
“ในที่สุดเทพอันก็สำแดงเดชอีกแล้ว หมัดปรมาณูอัสนีของเขา ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้งก็ตะลึงทุกครั้ง!”
“ออกัสก็เท่มากเหมือนกัน ระหว่างที่พวกเขาสองคนทลายหอคอยนั่น ต่างก็มีบทบาทที่สำคัญกันทั้งคู่”
“ฮ่าๆ ดูเจ้าพวกหอสร้างโลกสิ คราวนี้กรรมตามสนองแล้วละ” เหล่าผู้ชมเห็นตัวแทนของหอสร้างโลกบาดเจ็บเพราะคลื่นลูกหลงจากแรงระเบิดของหอไข่มุก ต่างก็ปรบมือกันเกรียวกราว
“เสียดายที่พวกมันหนีไปได้”
“หงโต้วมาขายความโง่…”
“ปล่อยให้พวกมันดิ้นรนอีกสักพักก็คงไม่เป็นไร อย่างไรเสียคะแนนก็รั้งท้ายอยู่ดี”
เมื่อเทียบกับความตื่นเต้นของนักเรียนสรวงสวรรค์กับ
