ูดอย่างตื่นเต้น
แก่นแท้ความคิดเป็นข้อได้เปรียบของหอสร้างโลก การประลองนี้เป็นโอกาสที่พวกมันจะพลิกเกม
ขณะที่ทุกคนถอดใจจากหลิวเชียนฮ่วนนั้น หญิงสาวในหน้าจอก็ถอนหายใจเบาๆ เช่นกัน
“เฮ้อ ท่าทางข้าจะสร้างชื่อให้สาวน้อยนักเวทไม่ได้เสียแล้ว…ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้ข้ารับปากอันหลินแล้ว ฝืนใจใช้สักครั้งก็แล้วกัน…”
นัยน์ตาสีม่วงของหลิวเชียนฮ่วนเฉยชาลงเล็กน้อย ชั่วขณะที่ถอยกรูดนั้น คทาขนนกหายไปแล้ว สิ่งที่โผล่มาในมือของนาง เป็นกระบี่สีน้ำเงินด้ามหนึ่ง
พรึ่บ!
วงโคจรของกระบี่แทบจะไม่เห็นด้วยตาเปล่า
ในพริบตาเดียว ร่างของหลิวเชียนฮ่วนก็มาปรากฏตัวด้านหลังหุ่นไม้
แกรก…หุ่นแตกออกเป็นร้อยท่อนพันท่อนภายในพริบตา รอยฟันเรียบเนียนท่ามกลางสายตาของทุกคน
เฮือก
ผู้ชมที่กำลังดูหน้าจอผลึกหินล้วนสูดหายใจเข้าดังเฮือก จ้องภาพเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างตกตะลึง
สังหารในเสี้ยววินาที!
อันหลินเองก็เบิกตากว้างเช่นกัน พึมพำว่า “ศิษย์พี่หลิวใช้กระบี่เป็นด้วยเหรอ แถมยัง…สุดยอดมากด้วย!”
นางเป็นสาวน้อยนักเวทไม่ใช่เหรอ ทำไมกลายเป็นมือกระบี่ไปได้ล่ะ แม้แต่ในศึกแห่งอิสรภาพ ก็ไม่เห็นนางใช้กระบี่เลย!
หวังเสวียนจ้านได้สติกลับคืนมา แม้ใบหน้าจะมีความตกใจ แต่อย่างไรก็ยอมรับความจริงประการนี้ เอ่ยปากชี้แจงว่า “แม้ข้าจะเพิ่งเคยเห็นศิษย์น้องหลิวใช้กระบี่เป็นครั้งแรกเหมือนกัน แต่นางมาจากสำนักกระบี่สวรรค์ ใช้กระบี่เป็นก็ไม่แปลก…”
สำนักกระบี่สวรรค์หรื