ัตุรัสลุ้นระทึกขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นหุ่นปรากฏตัวบนหน้าจอผลึกหิน
“มาแล้วๆ คราวนี้ศิษย์พี่อันหลินจะทำอย่างไร”
“เจ้าว่าเขาจะถูกหุ่นไม้ตัวนั้นซัดจนเป็นล้มหรือไม่”
“เทพอันจะนิ่งเมื่อเข้าสู่ความคิดหรือไม่”
“…พวกเจ้าพอได้แล้ว ขอให้เชื่อในตัวอันหลินได้ไหม!”
อดพูดไม่ได้ว่า พฤติกรรมในการประลองที่แล้วของอันหลิน ทิ้งปมไว้ในใจของนักเรียนทั้งหลาย ทำให้พวกเขาเริ่มตื่นตระหนักขึ้นเมื่อหุ่นปรากฏตัว
อันหลินจ้องหุ่นที่เดินบิดเบี้ยวดังกรอบแกรบมา ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี
ให้ตายสิ ดูถูกกันใช่ไหม!
เขาชักกระบี่ออกมา ไม่ต้องใช้หกกระบวนท่า เพียงอาศัยพลังพื้นฐานของหกกระบี่เทพสงคราม ตวัดแล้วฟันลงไป!
ซิ่ว!
ลำแสงเจิดจ้าพุ่งหวีดหวิวออกไป ฉีกหุ่นไม้ที่อยู่เบื้องหน้าจนแหลก
ทุกคนในจัตุรัส “…”
อดพูดไม่ได้ว่า ดูเหมือนว่าพวกเขาจะกังวลมากไปแล้ว
ไม่…พูดให้ถูกก็คือ เทพอันที่พวกเขาคุ้นเคยกลับมาแล้ว
โครม!หุ่นไม้ตัวที่สองทะยานลงมา มันพุ่งใส่อันหลิน การเคลื่อนไหวคล่องแคล่วปราดเปรียวอย่างยิ่ง
“โอ๊ ความยากเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลยนี่นา”
อันหลินหัวเราะเบาๆ ฟันหุ่นไม้ที่คล่องแคล่วฉับไวตัวนั้นไปอีกที
ลำแสงฉีกร่างของหุ่นไม้อีกครั้ง สังหารในเสี้ยววินาทีอีกแล้ว!
จากนั้นก็เป็นตัวที่สาม ตัวที่สี่ ตัวที่ห้า…
หุ่นแต่ละตัวถูกฟันจนแหลกละเอียดด้วยกระบี่ของอันหลิน ถูกลำแสงบดขยี้จนเป็นผุยผง
เขาเป็นดุจเซียนกระบี่ผู้ยิ่งใหญ่ ผ่านด่านฉลุย ไร้เทียมทาน
แววต
