าของเหล่านักเรียนในจัตุรัสค่อยๆ ลุกโชนขึ้นมา จ้องร่างในผลึกหินไม่วางตา
โครม!
หุ่นตัวที่หกทะยานลงมา มันดำมะเมื่อม เปลวไฟสีน้ำเงินปกคลุมตั้งแต่หัวจรดเท้า แก่นแท้ของไฟก่อตัวเป็นริ้วคลื่นแผ่กระจายออกไป
มันกระโจนใส่อันหลินทันใด เปลวไฟสีน้ำเงินกลายเป็นพยัคฆ์ร้าย ชนลำแสงกระบี่ของอันหลินจนกระจาย
เขาใช้เวลากับการต่อสู้ครั้งนี้ไปสิบนาทีเต็ม กว่าจะฟันหุ่นตัวนี้ให้แหลกละเอียดได้
รองผู้อำนวยการอวี้เห็นฉากนี้ก็ระอาใจ จิตวิญญาณกระบี่ของอันหลินใช้ได้มากทีเดียว แต่หุ่นหกตัวน่าจะเป็นขีดจำกัดแล้ว
คนส่วนใหญ่ก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน มองจากท่าทางที่เหน็ดเหนื่อยของอันหลิน คงทนได้อีกไม่นานแล้ว
หวังเสวียนจ้านกับหลิวเชียนฮ่วนนั้นไม่ใช่ พวกเขาจ้องร่างนั้นด้วยความหวังอย่างเต็มเปี่ยม
อันหลินเคยบอกว่าจะคว้าที่หนึ่ง ไม่รู้เพราะเหตุใด พวกเขาเชื่อว่าอันหลินต้องคว้าที่หนึ่งได้
แต่ตอนนี้ ยังไม่ถึงขั้นจะคว้าอันดับหนึ่งได้!
หุ่นตัวที่เจ็ดเริ่มทะยานลงมาจากท้องฟ้า หุ่นตัวนี้ถือกระบี่คู่ เพียงแค่ยกกระบี่แล้วฟัน ก็ปล่อยลำแสงยาวนับร้อยจั้งแล้ว
กระบวนท่าที่หนึ่ง กระบี่แห่งสายลม!
มีภาพมายาของชายคนหนึ่งปรากฎขึ้นด้านหลังของอันหลินกะทันหัน
ชายคนนี้ยืนตระหง่านกลางอากาศ ยื่นมือออกไปคว้าท้องฟ้า รวบรวมก้อนเมฆ สุดท้ายก็ก่อตัวเป็นกระบี่
กระบี่ลมเมฆฟันออกไปหลายร้อยจั้ง จัดการหุ่นเบื้องหน้าด้วยอานุภาพที่มหาศาลไร้ที่สิ้นสุด ราวกับว่าจะฟันฟ
