่มังกรไว้อย่างระแวดระวัง เกรงว่าจะได้รับการกระทบกระเทือน
หากถามว่าทำไมเขาไม่เก็บไข่เข้าไปในแหวนมิติ เพราะเขาอยากอุ้มให้นานหน่อย!
สุดท้ายพูดคุยกับพวกออกัสเพียงไม่กี่ประโยค ก็โบกมืออำลา
พวกออกัสเที่ยวชมรั้วสำนักต่อหลังจากที่มอบของขวัญให้อันหลินเสร็จแล้ว
ส่วนอันหลินนั้นขี่ต้าไป๋ตรงกลับที่พักด้วยความระริกระรี้
บนท้องนภา ต้าไป๋อุทานขึ้นมาอีกครั้งว่า “วันนี้พวกเราช่างโชคดีเสียจริง ได้ทำเรื่องอย่างว่า แถมยังได้ไข่เพิ่มมาอีกใบ!”
อันหลินลูบไข่มังกรอย่างสุขล้น พูดอย่างอวดดีว่า “เรื่องนี้ต้องยกให้ความฉลาดมีไหวพริบของพี่อันคนนี้!”
ภายในอาคารเล็กๆ แห่งหนึ่งของเขตปีกปัณฑูร
เสี่ยวหง ต้าไป๋และเจ้าอัปลักษณ์รวมตัวกัน เพ่งพินิจไข่มังกรภูตใบนี้อย่างถี่ถ้วน
“โอ้โห หากว่าไข่ใบนี้ฟักตัว ขนาดตัวต้องใหญ่กว่าข้าแน่!” เสี่ยวหงโยกหัวสีแดงฉานของมันไปมา พูดด้วยเสียงหวานหยดย้อย
อันหลินปรายตามองเสี่ยวหงอย่างเอือมระอาเล็กน้อย “นี่มันเหลวไหลไม่ใช่หรือ ขนาดอย่างเจ้า แม้แต่อสุจิของไข่มังกรยังใหญ่กว่าเจ้าด้วยซ้ำ!”
“พวกเราจะได้ต้อนรับสมาชิกใหม่แล้ว ตั้งชื่อน้องสี่ว่าอะไรดีเล่า โฮ่ง!” ต้าไป๋ตื่นเต้นดีใจ
ดวงตาดุจโคมไฟของเจ้าอัปลักษณ์ลุกวาวเมื่อได้ยิน แต่จุดสนใจของมันกลับอยู่ที่เรื่องนี้ “ข้าจะได้เป็นพี่ชายแล้ว ข้ามีน้องชายแล้ว!”
อันหลินกระแอมไอ “เรื่องตั้งชื่อเนี่ย ข้ามีความคิดบางอย่าง”
เสี่ยวหงได้ฟังก็กุมหน้า เจ้าอัปลัก
