คนหนึ่งตั้งใจมาถึงที่พักของอันหลิน เพื่อเชิญอันหลินไปร่วมทานมื้อเที่ยงกับพวกเขาโดยเฉพาะ
อันหลินคิดว่ารับไข่มังกรมาแล้ว หากไม่ไปคงไม่ดี
เขาครุ่นคิดเล็กน้อย จึงวางไข่มังกรภูตให้ตากแดดริมหน้าต่าง จากนั้นก็พาเสี่ยวหง เจ้าอัปลักษณ์และต้าไป๋ไปร่วมทานมื้อเที่ยง
ไปร่วมงานแบบนี้ คนเยอะจึงจะทรงพลัง ไม่มีคนจะทำอย่างไร งั้นก็ใช้สัตว์แทนแล้วกัน!
ด้วยเหตุนี้ หนึ่งคนหนึ่งดอกไม้กับสัตว์อีกสองตัวก็รีบมุ่งหน้าไปยังงานเลี้ยงอย่างฉับไว
เวลาค่อยๆ ผ่านไปช้าๆ
หญิงชุดเขียวน่ารักจิ้มลิ้มคนหนึ่งกับชายชุดดำสุขุมนุ่มลึกคนหนึ่งปรากฏตัวตรงหน้าบ้านพักอันหลิน
“ศิษย์พี่อันหลินพักผ่อนมาทั้งวันแล้ว มาวันนี้ คงจะไม่รบกวนเขาหรอกนะ…” เหยาหมิงซีพูดอย่างกระวนกระวายใจ
“ท่านพี่! ท่านกระบิดกระบวนเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด รักก็ตะโกนออกมาดังๆ!”
“กว่าเขาจะออกจากห้องกักบริเวณไม่ง่ายเลย พวกเราต้องมอบความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดให้เขา!” เหยาซิ่วพูดพลางยิ้มแย้ม
“อืม…” เหยาหมิงซีหน้าแดงเรื่อ เคาะประตูอย่างกังวลใจ
เคาะประตูนานแล้ว เหยาหมิงซีรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย “มีใครอยู่ไหม”
แต่ดวงตาของเหยาซิ่วกลับเป็นประกาย “ท่านพี่ ดูนั่นสิ มีไข่อยู่ใบหนึ่ง!”
“อืม ไข่ใบนี้ดูไม่เลวเลย แค่มองก็รู้แล้วว่าไม่ธรรมดา”
“ท่านพี่ หรือนี่จะเป็นมื้อค่ำในวันนี้ของศิษย์พี่อันหลิน!”
“มีความเป็นไปได้สูง เพราะเทพอันเพิ่งกลับมา จู่ๆ ก็มีไข่ใบหนึ่งโผล่มากะทันหัน ไข่ใบนี้
