ให้ความสำคัญที่สุด ยอมให้เขาเซ็นชื่อลงไปตรงนั้น อดพูดไม่ได้ว่า สองพี่น้องคู่นี้กลายเป็นแฟนคลับตัวยงของเขาไปแล้วจริงๆ…
“ศิษย์พี่อันหลิน นี่เป็นยันต์สื่อจิตของข้า ขอช่องทางการติดต่อได้ไหม”
“ได้…”
อันหลินทิ้งตราประทับลงบนยันต์สื่อจิตของพวกเขา เพื่อส่งแฟนคลับบ้าคลั่งสองคนนี้ไป เขาก็ทุ่มสุดตัวแล้วเช่นกัน
“ศิษย์พี่อันหลิน พวกเราย้ายมาอยู่ที่ห้องของท่านได้ไหม”
“ได้…”
“…ไปให้พ้น!”
พับผ่าสิ ยิ่งอยู่ยิ่งเกินเหตุแล้ว
ด้วยอารมณ์โกรธชั่ววูบ อันหลินจึงปล่อยต้าไป๋ออกมาขับไล่แขกออกไป!
“ศิษย์พี่อันหลิน พวกเราจะกลับมาแน่!” เหยาหมิงซีตะโกนขณะที่วิ่งไปด้วย
“รักท่านนะศิษย์พี่ แล้วพบกันพรุ่งนี้!” เหยาซิ่วตะโกนเสียงไพเราะ
อันหลิน “…”
ขณะนั้นเอง หน้าต่างของตึกที่อยู่ข้างๆ ก็เปิดออก
หญิงสาวมองมาข้างๆ เห็นอันหลินที่เดินหน้าถมึงทึงอยู่หน้าประตู จึงยิ้มหวานหยดย้อย ใบหน้างามสะคราญเจือความหยอกล้อ “อันหลิน ยินดีด้วยนะ ได้แฟนคลับที่น่ารักเพิ่มอีกแล้ว”
อันหลินหันมองสวีเสี่ยวหลานที่กำลังเท้าคาง นัยน์ตาเป็นรูปจันทร์เสี้ยวที่น่ารัก เขาทอดถอนใจ “เจ้าอย่าเยาะเย้ยข้าเลย หากว่าแฟนคลับเปลี่ยนเป็นของสมนาคุณได้…ต่อให้ข้าต้องเสียเงินเพิ่ม ก็จะเอาพวกเขาออกไปให้ได้!”
บอกตามตรง เขาถูกแฟนคลับตัวยงสองคนนี้ปั่นหัวไม่เบาแล้ว
กลัวว่าจู่ๆ จะโผล่มาอีกไม่ยามใดก็ยามหนึ่ง มาร้องรำทำเพลงให้เขาอีก
เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เขา
