ดาราพร่างพรายเต็มนภาเริ่มปรากฏให้เห็น
ยอดเขาแสงสวรรค์ถูกสงครามใหญ่ทำลายราบเป็นหน้ากลอง ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยหลุมและรอยแตก รอยแยกอันน่าตะลึงทั้งหลายแหล่ชวนให้รู้สึกเหมือนจะตกลงไป
หากเหล่าเจ้าสำนักระดับหวนสู่ความว่างเปล่าไม่ชักนำศึกขึ้นฟ้า เกรงว่ายอดเขาแสงสวรรค์ต้องสูญสิ้นเป็นแน่แท้
อันหลินในฐานะผู้สัญจรได้สัมผัสกับสงครามที่น่าสะพรึงกลัวครั้งนี้ มันเป็นความรู้สึกราวกับจะตายให้ได้ทุกเมื่อ
โชคดีที่สังฆราชินีเพียงแค่มาชิงตัว ไม่ได้รบให้ตายกันไปข้างหนึ่ง มิเช่นนั้นไม่อาจรู้ได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
หลังสงครามสิ้นสุดลง ลูกศิษย์บางส่วนของสำนักทำหน้าที่เก็บกวาดความพินาศย่อยยับ
อันหลินทำหน้าที่ส่งเซวียนหยวนเฉิงกับทังซือหยวนไปที่สถานพยาบาลของสำนัก พวกเขาทั้งสองบาดเจ็บค่อนข้างสาหัส จำต้องใช้ค่ายกลเฉพาะในการรักษา
เมื่อเห็นทุกคนเข้าสู่สถานพยาบาลแล้ว อันหลินถึงหายใจได้เต็มปอด ออกจากสถานพยาบาล
จากนั้นเขาก็เจอเจ้าอัปลักษณ์กับต้าไป๋ ยังดีที่ไม่เกิดอะไรขึ้นกับพวกมัน
ต้าไป๋นอนสลบไสล ไม่รู้เรื่องสงครามสะท้านปฐพีเลยสักนิด ส่วนเจ้าอัปลักษณ์ไม่ได้รับคำสั่งจากอันหลิน จึงไม่ได้ลงมือตามอำเภอใจ
หลังรู้ว่าสัตว์เลี้ยงของเขาไม่เป็นอะไร อันหลินก็เริ่มเที่ยวเตร่
เขากลับมายังยอดเขาแสงสวรรค์อีกครั้งโดยไม่รู้ตัว
บ่ายวันนี้ยังเที่ยวชมทิวทัศน์ ชื่นชมว่ายอดเขาแสงสวรรค์สมกับเป็นยอดเขาที่งามที่สุดในบรรดายอดเขาทั้งห้า ไม่คิดเล
