ซิบกระซาบว่า ‘มีเงินแล้วอย่างไร ขี่สุนัขแล้วจะข่มเหงรังแกคนอื่นได้งั้นหรือ’ อะไรทำนองนั้น
ต้าไป๋งงเป็นไก่ตาแตก มันเพิ่งเคยพบเจอสถานการณ์แบบนี้ครั้งแรก มันไม่ได้ชนหญิงชราคนนี้นี่นา!
สีหน้าของอันหลินก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
เขาไม่คิดเลยว่าจะเจอแก๊งต้มตุ๋นในแดนบำเพ็ญเซียน!
นี่เป็นการตามกระแสโลกเหรอ
แต่ไม่นาน เขาก็พบว่าความเจ็บปวดบนใบหน้าของหญิงชราคล้ายว่าจะไม่ได้เสแสร้ง
สีหน้าแสร้งเจ็บปวดทรมานมากได้ แต่อาการของเนื้อตัวที่สั่นเทาด้วยความเจ็บปวด รวมถึงลมหายใจถี่กระชั้น จะแสดงให้สมจริงเช่นนี้นั้นยากมาก
วิชาญาณทิพย์!
ดวงตาของเขากลายเป็นสีขาวโพลน กวาดมองสภาพร่างกายของหญิงชรา
ในขณะเดียวกัน เด็กหญิงก็ร่ำไห้ร้องตะโกนต่อไป แม้แต่ดวงตาก็แดงก่ำ “เจ้าชนย่าของข้า เจ้าต้องจ่ายเงินค่ารักษาให้ย่าข้า เจ้าต้องชดใช้สองร้อยหินวิญญาณ!”
ฝูงชนที่มุงดูก็มีความรู้สึกร่วมไปกับบรรยากาศแบบนี้เช่นกัน หญิงชราครวญครางอย่างเจ็บปวด เด็กหญิงร้องห่มร้องไห้ ฉากที่น่าเศร้าใจเช่นนี้ เป็นตัวการสำคัญของเรื่องนี้ จำต้องชดใช้!
“ชดใช้ๆ ๆ…”
ผู้คนร้องตะโกนอย่างโกรธเคืองเพื่อกดดันอันหลิน
อันหลินกะพริบตาปริบๆ ถามอย่างอ่อนโยนว่า “สองร้อยหินวิญญาณพอหรือ จะเอามากกว่านี้หน่อยไหม”
ราวกับเด็กหญิงรู้คำตอบของอันหลินอยู่แล้ว รีบตะโกนสวนทันทีว่า “น้อยกว่านี้ไม่ได้แล้ว สองร้อยหินวิญญาณขาดตัว! เอ่อ…”
แต่วินาทีต่อมา นางเพิ่งได้สติจากคำพูดของอันหลิน
