อันหลินกับสวีเสี่ยวหลานตะโกนเรียกชื่อของอีกฝ่ายพร้อมกัน
ฝูงชนที่มุงดูในลานฝึกยุทธ์ชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็ได้สติ
อันหลินเป็นนักเรียนห้องหนึ่งของสรวงสวรรค์ พวกเขาสองคนเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน!
มิหนำซ้ำ…อันหลินมาสำนักวิหคชาด ร้อยทั้งร้อยต้องมาหาสวีเสี่ยวหลานเป็นแน่…
ด้วยเหตุนี้ บรรยากาศในที่เกิดเหตุจึงเริ่มแปลกพิกลขึ้นมา
โดยเฉพาะลูกศิษย์ชายบางส่วน รู้สึกหัวใจวูบโหวง ใจคอเหี่ยวแห้งเหลือเกิน
ว่าอย่างไรดีล่ะ…
อันหลินตั้งใจมาหาสวีเสี่ยวหลาน หมายความว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาทั้งสองต้องไม่ธรรมดาแน่
ส่วนสวีเสี่ยวหลานรูปโฉมงามสะคราญ พรสวรรค์เลิศล้ำ เป็นเทพธิดาในดวงใจของลูกศิษย์หลายคนในสำนัก
บุรุษวิ่งโร่มาหว่านเสน่ห์เทพธิดา สัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งของเขาเก่งกาจเหลือหลาย ความสามารถของเจ้าตัวคงจะไม่ห่างกันมากนัก
เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเขาไม่มีแม้แต่โอกาสจะเยาะเย้ยถากถางด้วยซ้ำ จะไม่วุ่นวายใจได้อย่างไร
ถูกลูกศิษย์มากมายปานนั้นจับจ้อง ใบหน้าขาวผุดผ่องของสวีเสี่ยวหลานแดงระเรื่อเล็กน้อย
ปกติต่อให้เผชิญหน้ากับคนนับหมื่น นางไม่เคยหน้าแดงใจเต้นแรงด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้คนพวกนี้ไม่ได้มอง ‘นาง’ แต่มอง ‘นางกับอันหลิน’…
“เจ้า…เจ้ามาทำอะไรที่นี่”
หัวใจของสวีเสี่ยวหลานเต้นไม่เป็นส่ำ เสียงไพเราะเจือความอ่อนหวานดังออกมาจากปากของนาง
“มาหาเจ้าไง” อันหลินกะพริบตาปริบๆ ราวกับกำลังพูดว่า ‘มันชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ’
“โอ้…” ศิษย
