ตาปีศาจของนกกระเรียนมงกุฎแดงทำให้อันหลินหัวเราะได้สำเร็จแล้ว
แกรก! พู่กันถูกมืองามของหญิงสาวบีบจนหัก
นางคิดว่าตัวเองนิสัยดีมาก เป็นหญิงสาวที่เงียบสงบและงามสง่ามาโดยตลอด
จนกระทั่งพบเจออันหลิน
เยี่ยมไปเลย…ความโมโหของนางระเบิดแล้ว!
“เจ้าลองพูดอีกรอบสิ!” หญิงสาวโกรธจนกัดฟันกรอด
เสียดายที่อันหลินเอาแต่หัวเราะ ไม่ได้ยินว่านางพูดอะไร
เขายังคงหัวเราะนกกระเรียนมงกุฎที่ดูตลกในภาพวาด “หา เจ้าพูดใหม่สิ เมื่อครู่ข้าไม่ได้ยินว่าเจ้าพูดอะไร ฮ่าๆ ๆ …”
“ไม่ได้ยินใช่ไหม”
หญิงสาวแสยะยิ้ม ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเย็นเยียบ รูปร่างอรชรผอมบางดุจก้านหลิวลู่ลม จู่ๆ ก็แผ่รังสีอำมหิตออกมา
อันหลินหนาวสะท้านไปทั้งตัว ได้สติทันใด
รังสีอำมหิต!
จากนั้น เขาก็เห็นกำปั้นสีขาวพุ่งมาปะทะหน้า
ต่อมา…
ไม่มีต่อมาแล้ว
อันหลินถูกชกปางตาย
ทั้งๆ ที่เขาอยู่ในระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณแท้ๆ กลับถูกหญิงสาวชกต่อยปานลูกไก่ตัวหนึ่งจนทำอะไรไม่ได้
หลังชกอันหลินจนสาแก่ใจแล้ว ความโกรธของหญิงสาวก็ลดลงไม่น้อย
ใบหน้าขาวผ่องของนางแดงระเรื่อ แลดูงดงามขึ้นมากโข
เมื่อเห็นชายหนุ่มจมูกช้ำหน้าปูดนอนแอ้งแม้งบนพื้น หญิงสาวก็ตกอยู่ในภวังค์
ตั้งแต่นางหลงใหลการวาดรูป นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ใช้กำลัง
ไม่คิดเลยว่าชายคนนี้จะมีปัญญาทำให้นางโมโหถึงขั้นต้องลงไม้ลงมือ ความสามารถในการยั่วโทสะบรรลุขั้นสูงสุด ที่สำคัญยังไม่เจียมตัว นางคิดว่าสมองของนักพรตคนนี้ต้องมีปัญหาเป
