ี่กระบี่ สำหรับความท้าทายของภารกิจนี้แล้ว ความมั่นใจของเขาเต็มเปี่ยมขึ้นโดยพลัน
พวกอันหลินตรงดิ่งไปทางภูเขาเมฆา ระหว่างทางเจอแมวโลหิตสองเศียรตัวหนึ่ง ฝีมือฉกาจกว่าสัตว์ประหลาดทั่วไปเยอะเลย ทัดเทียมนักพรตกายแห่งมรรคขั้นสิบ
แต่สุดท้ายมันก็ถูกกระบองเงินของเจ้าอัปลักษณ์ฟาดตาย
เมื่อเดินมาถึงตีนเขา พวกเขาก็เห็นทะเลสาบขนาดใหญ่ มันชื่อว่าทะเลสาบเมฆขาว
ภายใต้ลมพัดกระโชก ผิวน้ำเกิดกระแสน้ำสีขาวเป็นระลอกๆ ตระการตาเป็นอย่างมาก
“พี่อัปลักษณ์ เดินมาไกลขนาดนี้แล้วยังไม่เจอวัวสายรุ้งอีก ข้อมูลของเจ้าเชื่อถือได้จริงไหม” เหมียวเถียนโอดครวญอย่างไม่พอใจ
ราชาวานรเนตรทองเกาหัว ใบหน้าฉายความกระดากอาย “เรื่องนี้ราชาวัวเคยพูดกับข้า มันคงไม่ได้หลอกแม้กระทั่งเรื่องแบบนี้หรอกกระมัง”
“ข้าจะขี่ก้อนอิฐขึ้นยอดเขา จากนั้นกระโดดลงมา มีใครจะมาเล่นกับข้าไหม”
อันหลินชี้ไปที่เขาเมฆาซึ่งมีเมฆหมอกปกคลุมแล้วโพล่งขึ้นมา
พวกลั่วจื่อผิงได้ยินก็หน้าถอดสี ส่ายหน้าเป็นพัลวันราวกับเป็นกลองป๋องแป๋ง
เจ้าอัปลักษณ์ก็รู้จักการกระทำอันแปลกพิลึกของอันหลินดี มักจะแฝงความหมายลึกซึ้งอยู่เสมอ เมื่อเห็นว่าสมาชิกไม่อยากไป จึงเอ่ยปากขออยู่ปกป้องพวกเขา
เมื่อเห็นดังนั้น อันหลินจึงส่งยันต์ตอบสนองให้เจ้าอัปลักษณ์ “พวกเจ้าไปเที่ยวเล่นละแวกที่ราบสูงแห่งวายุก่อนเถอะ ยันต์นี่ตอบสนองแค่รัศมีสิบลี้เท่านั้น เดี๋ยวข้าจะไปหาพวกเจ้า”
พอทุกคนรับปากแล้ว เขาก
