นธการต่อ
“แต่ข้าเป็นคนเสนอความคิดให้สร้างกองทัพสัตว์นะ!” ลู่จ้านพูดอย่างกระหยิ่มใจ
อันหลินได้ยินปากก็ขมุบขมิบ พูดเสริมว่า “สหายลู่สุดยอดไปเลย!”
ได้รับคำชมจากอันหลินบุคคลระดับตำนานของสำนัก ลู่จ้านอารมณ์ดี จากนั้นก็เริ่มคุยโวถึงที่มาของแรงบันดาลใจของเขา รวมถึงวีรกรรมที่ลากสวีเสี่ยวหลานกับเซวียนหยวนเฉิงเข้าร่วมกลุ่มด้วย…
อันหลินมองกองทัพสัตว์มืดฟ้ามัวดินที่อยู่ด้านหลัง เกรงว่าจำนวนคงจะเกินสองพันตัวแล้ว…
ทั้งพลังอันท่วมท้นท้องฟ้า ฝุ่นตลบอบอวลที่เกิดจากการที่กองทัพสัตว์เคลื่อนไหว ขับความน่ากลัวของกองทัพสัตว์ในครั้งนี้ให้เด่นชัดยิ่งขึ้น
เขาอยากพูดเหลือเกินว่า “กองทัพสัตว์ขนาดนี้ ห้องเราจะต้านได้จริงหรือ…”
บนกำแพงเมืองติ้งอัน เซียนกระบี่หลิงเซียวกับเจิ้งเชียนชิวกำลังทอดมองกองทัพสัตว์ที่เคลื่อนตัวอยู่เบื้องหน้า ทอดถอนหายใจอย่างจนใจ
“ไม่คิดเลยว่าลูกศิษย์ของข้าจะทำเรื่องที่เหลวไหลเช่นนี้ ลำบากท่านเจ้าเมืองเสียแล้ว” เซียนกระบี่หลิงเซียวพูดอย่างรู้สึกผิด
เจิ้งเชียนชิวส่ายหน้า “มันก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายหรอก อย่างไรเสียเมืองติ้งอันก็ประสบกับกองทัพสัตว์บ่อยๆ อยู่แล้ว ครั้งนี้ก็แค่มาก่อนล่วงหน้าเท่านั้น”
“ปิดกั้นไม่สู้ขุดลอกคลอง[1] จัดการล่วงหน้าก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้”
“และครั้งนี้ มีนักเรียนหัวกะทิร่วมร้อยชีวิตของพวกเจ้าคอยช่วยเหลือ สามารถลดความเสียหายยามกำจัดกองทัพสัตว์ให้เหลือน้อยที่สุดได้ มิหนำซ้ำย
