่หรือ
วิ่งหนึ่งพันลี้ภายในวันเดียว? นี่มันเป็นเรื่องที่แม้แต่อาชาก็คงวิ่งจนล้มตายหลายตัวชัดๆ!
แรกทีเดียวเขาคิดว่านักเรียนผิดปกติ ทว่าดูจากตอนนี้ ที่แท้ก็อาจารย์นี่เองที่ไม่ค่อยปกติ
“แล้ว…สหายหลิงเซียว พรุ่งนี้จะล่าสัตว์ตามปกติหรือ” เจิ้งเชียนชิวถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจมากนัก
“แน่นอนว่าต้องล่าสัตว์ตามปกติอยู่แล้ว หากต้องการทรัพยากร ก็จัดให้ทหารคอยติดตามสักหน่อยก็แล้วกัน” เซียนกระบี่หลิงเซียวพยักหน้า ตอบยิ้มๆ
“ได้เลย ข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้แหละ!” เจิ้งเชียนชิวก็ยิ้มร่าเช่นกัน
การเข้าป่าล่าสัตว์ทั่วไปมักจะดำเนินด้วยรูปแบบของกลุ่มเล็ก เพราะจำนวนคนมากเกินไปจะทำให้สัตว์ประหลาดที่มีความตื่นตัวสูงในละแวกนั้นแตกตื่นได้
อย่างนักเรียนที่เซียนกระบี่หลิงเซียวพามา สามารถแบ่งออกเป็นกลุ่มใหญ่ระดับที่ยอดเยี่ยมที่สุดสิบกว่ากลุ่ม ขอเพียงไม่เจอสัตว์ภูต ก็สามารถกว้างล้างทุกสรรพสิ่งได้โดยสิ้นเชิง
เขาแค่จัดทหารให้คอยติดตามเมื่อถึงตอนนั้น รวบรวมซากล้ำค่าของสัตว์ประหลาด มันเป็นมูลค่าที่ไม่น้อยเลย ดุจดั่งผู้อื่นล่าอสูรอยู่ข้างหน้า พวกเขาคอยเก็บไอเทมตามหลัง ไยต้องปฏิเสธด้วยเล่า
แต่พวกเขารู้กฎเกณฑ์ดี กำไรที่ได้จากการค้าต้องแบ่งครึ่ง
วันต่อมา พวกอันหลินก็ออกจากประตูเมืองของเมืองติ้งอัน
เหล่านักเรียนแบ่งออกเป็นยี่สิบกลุ่ม กลุ่มละห้าคน
อันหลินเป็นหนึ่งในหัวหน้ากลุ่ม สมาชิกสี่คนของเขาได้แก่ ลั่วจื่อผิง เหมียวเถียน จงห
