้งห้าคนจึงออกเดินทางสู่เขตหมื่นเขาอย่างเป็นทางการด้วยประการฉะนี้
ภายในผืนป่าเวิ้งว้าง สัตว์ประหลาดเพ่นพ่าน พบเจอสัตว์ภูตหายากได้บ้างเป็นครั้งคราว
ส่วนเรื่องขุมพลังสัตว์ อันหลินก็ไหว้วานให้หยวนเฉิงกับซูเฉี่ยนอวิ๋นช่วยเหลือแล้ว
ของอย่างขุมพลังสัตว์เป็นแหล่งรวมพลังงานของสัตว์ภูต คล้ายคลึงกับอวัยวะดูดซึมและแลกเปลี่ยนพลังงานอย่างหนึ่ง
สำหรับนักพรตมนุษย์แล้ว สิ่งนี้ไม่มีประโยชน์มากนัก
พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมอันหลินต้องการมัน แต่ในเมื่ออันหลินเอ่ยปาก พวกเขาก็ไม่ถือสาหากต้องช่วยเหลืออันหลิน
ในเขตหมื่นเขา
“พี่อัน กระบี่สีดำในมือเจ้าเล่มนี้ดูเท่สุดๆ เลย! ในศึกแห่งอิสรภาพ ทำไมไม่เห็นเจ้าใช้กระบี่เล่มนี้เลย” เหมียวเถียนตามหลังอันหลิน ถามขึ้นมาด้วยความสงสัย
เมื่ออันหลินได้ฟังดังนั้น ก็ตอบอย่างเสียดายว่า “ที่จริงกระบี่เล่มนี้ชิงมาจากมือของนายหญิงอ้านเย่ เฮ้อ เสียดายจิตวิญญาณกระบี่ถูกข้าทำลายไปแล้ว ตอนนี้เป็นแค่อาวุธกึ่งเซียนเท่านั้น”
สมาชิกทั้งสี่ได้ยินก็อ้าปากค้าง จ้องมองเขาด้วยสายตาวาวโรจน์
‘แค่อาวุธกึ่งเซียน’ ประโยคนี้ทำให้พวกเขาตะลึงอึ้งงัน
สมกับเป็นท่านเทพอัน…
มาดแบบนี้…ช่างอหังการเหลือเกิน!
อันหลินสังเกตเห็นสีหน้าเลื่อมใสของสมาชิก จึงได้สติทันใด
เมื่อครู่เขาเผลอวางมาดไปเหรอ
เขารู้ว่า หากว่าทำตัวแบบนี้ต่อไป เหล่าสมาชิกจะเกิดความรู้สึกอยากพึ่งพาเขาได้
เมื่อถึงตอนนั้น พวกเขาอาจจะขี้เกียจต่อกรกับส
