่าอาจารย์เยว่อิ่ง
“ฮ่าๆ น้องสาวคนนี้น่าสนใจไม่หยอกเลย”
เซียนพสุธาเยว่อิ่งมองเถียนหลิงหลิง แววตาฉายความสนใจ
“จะว่าไป อาจารย์หาข้าเจอได้อย่างไร”
อันหลินรู้แล้วว่าทำไมเซียนพสุธาเยว่อิ่งต้องมาที่นี่ นางคงจะเป็นคนที่สรวงสวรรค์ส่งมาจัดการเรื่องจักรพรรดิปีศาจ แต่ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้ติดต่อกันเลย นางหาตำแหน่งของตนเจอได้อย่างไร
เถียนหลิงหลิงได้ยินคำว่าอาจารย์จากปากอันหลิน ก็ได้สติทันใด ใบหน้าออกอาการกระอักกระอ่วน
ในตอนนั้นเอง ก็มีชายชุดขาวอีกคนเหาะมา
“เพราะนี่คือพรหมลิขิต พรหมลิขิตทำให้พวกเราพบเจอกัน”
ชายคนนั้นกระโดดลงจากกระบี่ พูดด้วยสีหน้าสบายๆ
เซียนพสุธาเยว่อิ่งถลึงตาใส่ชายคนนั้น “พรหมลิขิตอะไรกัน! เป็นเพราะป้ายอาญาสิทธิ์ของภารกิจแดนมนุษย์ของอันหลิน สื่อถึงป้ายอาญาสิทธิ์ของพวกเราต่างหาก หากตามพลังของมันมาก็จะพบอีกฝ่ายอย่างไรเล่า!”
อันหลินพยักหน้าอย่างกระจ่างใจ
แต่ชายคนนั้นกลับไม่ยอมลดละ “แต่มันก็คือพรหมลิขิตไม่ใช่หรือ สื่อถึงกันได้โดยไม่รู้ตัว เชื่อมโยงกันด้วยเรื่องราวต่างๆ อย่างไร้รูปร่าง ทำให้เรามาพบเจอกัน!”
เซียนพสุธาเยว่อิ่ง “…”
นางคิดว่าหากต่อความยาวสาวความยืดกับชายคนนี้ ชาตินี้ก็ไม่มีวันรู้ผล จึงมองข้ามเขาไป
หลังผ่านการแนะนำของเซียนพสุธาเยว่อิ่ง อันหลินจึงได้รู้ว่าชายคนนั้นชื่อเซียนพสุธามิ่งหยวน เป็นอาจารย์ของสำนักเขาเช่นกัน เป็นคู่หูกับเซียนพสุธาเยว่อิ่ง มาร่วมจัดการจักรพรรดิปีศ