ปรมาจารย์หลอมโอสถถือได้ว่ามีพลังการฝึกยุทธ์ที่ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ด้วยเหตุนี้จึงสามารถใช้เพลิงปราณได้ เพลิงปราณไม่ได้มีไว้เพียงใช้หลอมโอสถ หากใช้ในการต่อสู้ก็จะมีพลังทำลายล้างในระดับสูงด้วยเช่นกัน
สีหน้าของเว่ยชางดูเคร่งขรึมขึ้นมาในทันที หลงเฉินสัมผัสได้ว่าเว่ยชางที่อยู่ในระดับปรมาจารย์หลอมโอสถเช่นเดียวกันนั้นมีเพลิงปราณที่แรงกล้ากว่า แต่หากเทียบจากความบริสุทธิ์แล้วถือว่ายังห่างชั้นจากปรมาจารย์หวินเกือบขั้นหนึ่ง
หลงเฉินอยากจะเอ่ยวาจาเย้ยหยันไปที่เว่ยชางอีกหลายคำ แต่ด้วยพลังการต่อสู้ที่อ่อนแอลงจากการใช้กระบวนท่าสุดท้ายก็ทำให้เขาสูญเสียพลังไปจนหมดสิ้น แม้แต่เรี่ยวแรงที่จะใช้สูดลมหายใจก็ยังแทบจะไม่หลงเหลือ
ศาสตราวุธในมือของหวินฉีและเว่ยชางต่างก็มีเพลิงปราณลุกโชนขึ้นมา ทุกครั้งที่ทั้งสองสิ่งเข้าปะทะกันก็จะบังเกิดเสียงดังคล้ายแรงระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงจนพื้นแผ่นดินและผืนฟ้าสั่นสะเทือนไปทั่ว บรรยากาศในตอนนี้ปกคลุมไปด้วยแรงกดดันอันอันมหาศาลที่ทำให้ผู้คนแทบจะหายใจไม่ออก
