“ข้าคิดจะใช้การประลองในครั้งนี้เป็นเสมือนการฝึกฝนอย่างหนึ่ง ผลลัพธ์นั้นไม่สำคัญเท่ามีจิตที่มุ่งมั่นในเชิงยุทธ์” ซือเฟิงยิ้มกว้างแล้วตอบกลับไป
“เยี่ยม พวกเราจะเป็นกำลังให้เจ้าเอง” เจ้าอ้วนกล่าวออกมาอย่างให้เกียรติ พวกเขาต่างก็จดจ่อต่อการลงมือของซือเฟิง
“สู้สู้”
หลงเฉินตบไปที่บ่าของซือเฟิงอีกครั้ง
“ซือเฟิงมาเพื่อขอรับคำชี้แนะ”
เสียงของซือเฟิงดังกังวานไปทั่วทั้งบริเวณแห่งนั้นดั่งมีอสนีบาตผ่ากลางเวทีเสียงโห่ร้องจากผู้ชมรอบเวทีประลองดังขึ้นอีกครั้ง ซือเฟิงถือได้ว่าเป็นสุดยอดรุ่นเยาว์แห่งจักรวรรดิเฟิงหมิงเลยก็ว่าได้ ชื่อเสียงของเขานั้นเลื่องลือและไม่ธรรมดาเลย
เจ้าอ้วนและพวกพ้องต่างก็ได้ส่งเสียงให้กำลังใจอีกแรงเสียงตะโกนเซ็งแซ่ที่แม้แต่ตัวของพวกเขาเองก็ยังฟังไม่ออก อดที่จะหันมาสบตากันแล้วหัวเราะออกมาไม่ได้
ซือเฟิงมีผิวพรรณดำคล้ำ ระดับพลังของเขานั้นช่างลึกล้ำเป็นอย่างยิ่งเมื่อเงาร่างของเขาปรากฏขึ้นต่อหน้าของอีกฝ่าย ก็ได้ทำให้ฝ่ายนั้นรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังเผชิญหน้ากับเขาลูกใหญ่ที่เต็มไปด้วยป่าอาถรรพ์อย่างไรอย่างนั้นไม่กล้าที่จะผลีผลามอันใดออกไป
